درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٧٤ - قوله و الحكمة و النبوة

و مراد از ملك عظيم كمال علم و قدرت است زيرا منشأ كمالات همانا علم و قدرت است و در نشئه نفسانى علم و قدرت از يك ديگر جدا و متغايرند ولى در عالم و نشئه عقلى علم عين قدرت و قدرت نيز عين علم خواهد بود.

هم چنان كه مبادى عقليه علم آنان عين ايجاد و انشاء صورتهاى آنها است و ارواح قدسيه اوصياء طاهرين عليهم السّلام از نظر كمال وجودى و تجرد از تعلقات علم آنان عين قدرت آنان خواهد بود از اين نظر حكم قدرت آنان در عالم ملك و ملكوت نافذ است و پيروان مكتب آنان و دانشجويان بطور تبع خواسته و قدرت آنان نافذ خواهد بود و به پيروى از آنان از موهبت اراده مطلقه در عالم آخرت بهره‌مند خواهند بود.

قوله‌: و الحكمة و النبوة

: صفت حكمت از شئون ايمان حقيقى و علم و يقين موهوبى كامل بوحدانيت ساحت كبريائى و كلمات او است و عبارت از افاضه نور غيبى بر روح قدس است بر اين اساس حقيقت روح جوهر قدسى و روح عالم امرى و انسان ربانى خواهد بود و اين نور نبوت و رسالت و خاتميت است كه مقام رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله بآن اختصاص دارد و نيز نور ولايت و وصايت و دعوت بحق است كه هر يك از اوصياء طاهرين عليهم السّلام بآن اختصاص دارند.

تعدد و كثرت اوصياء طاهرين عليهم السّلام و طهارت و تقرب ارواح قدسيه آنان از نظر استكمال بعبوديت اقصى مرتبه است و طينت طاهره و انوار زاهره آنان در آغاز و نهايت متحد بوده و هستند و از نظر وساطت در هدايت و فيوضات معنوى همه يكسان هستند و از اشراقات هر يك از كمال نورانيت آنان ميتوان بهره‌مند گشت و بانوار هر يك از اوصياء طاهرين عليهم السّلام هر كه استضائه نمايد نورانيت روانى و درخشندگى خواهد نمود زيرا نفوس قدسيه و طاهره هستند كه ساحت قدس ربوبى آنان را تطهير فرموده از رجس و جهالت و هر يك از آنان را