درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٢٩٥ - قوله لا اله الا هو العلى العظيم
و يا وهم و يا تفكر و يا تعقل بر حريم قدس او راه يابد و هر چه را تصور و يا تفكر كند مخلوق بوده است.
قوله: لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ وَ هُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصارَ
: بصيرت وهمى و خيالى بحريم قدس راه نخواهد يافت در حالى كه ساحت قدس ربوبى بر همه نيروهاى حسى و روانى و وهمى و خيالى و عقلى احاطه قيوميت دارد و هرگز خاطرهئى از احاطه شهودى او خارج نخواهد بود.
قوله: لا اله الا هو العلى العظيم
: در مقام توحيد الوهيت است كه مقام الوهيت و استحقاق معبوديت اختصاص بحريم قدس دارد از نظر اينكه علو معنوى و صفت ربوبيت و قيوميت بر همه موجودات اختصاص به ساحت ربوبى دارد و علو و رفعت و عظمت زياده بر خلق و آفرينش تصور نميرود كه باراده قاهره واحده و لحظه بصرى عوالم را از كتم عدم و از لا شىء بوجود بياورد و براى ابد همه عوالم را بپا دارد و ابديت آنها شاهد بر ابديت مقام كبريائى باشد و صفت علو و عظمت اختصاص بحريم كبريائى دارد و صفات اضافى است كه بر همه موجودات علو و برترى خواهد داشت و لازم آنست كه همه عوالم نسبت بحريم كبريائى صغير و كوچك و ناچيز و عاجز و هالك خواهند بود و حقيقت وجود و بساطت آن همه موجودات را فرا خواهد گرفت.
قوله: وَ هُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ
: از جمله صفات فعل حريم ربوبى است كه موجودات لطيف كه زياده بر تصور و قابل مشاهده حسى نيستند همه را از لا شىء ايجاد نموده و هم چنين احاطه علمى و شهودى بموجودات لطيف دارد و اينكه بر حسب خلقت و آفرينش آنها را آنچنان مجهز نموده و باعضاء و اجزاء لطيف و ناديدنى آنها را بىنياز نموده است كه شاهد بر لطافت علمى و لطافت فعل و خلق و آفرينش است كه