درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٥١٢ - قوله حكم الله تعالى لا يقوم له احد من خلقه بحقه
بخواهد حق تعالى دسترس او خواهد گذارد و هر چه را مسألت نمايد پاسخ آن دسترس او خواهد در آمد.
نتيجه آنست كه هر چه انسان در باره سعادت و يا شقاوت و هر كمال و فضيلت و هر رذيلت كه بخواهد و در مقام كسب آن برآيد و از حق تعالى مسألت نمايد بلسان وجودى و قلبى خود بآن كمال و فضيلت و رذيلت نائل خواهد شد در حقيقت هر چه كه خود خواهد و در آن باره حركت بتناسب همان خواسته بنمايد مسألت او را حق تعالى اجابت خواهد فرمود بلكه كسى كه حق تعالى هر لحظه به مسألت وجودى و حقيقى بشر پاسخ مثبت ميدهد و هر حركت از او صادر شود مسألت وجودى است و او را بهمان مقصد ميرساند اهل ايمان را بخواستههاى روانى خود و هم چنين بيگانگان را بخواسته پليد خود ميرساند.
از نظر اينكه حركت و فراهم آوردن وسايل عادى و اسباب طبيعى هر مقصدى نيز مسألت بشمار مىآيد و نيل بهمان مقصد در حقيقت پاسخ مثبت حق سبحانه خواهد بود.
بلكه هر كمال و فضيلتى را كه بشر خواهان باشد و بر حسب اسباب طبيعى در مقام كسب و تحصيل آن برآمد حق تعالى وسايل طبيعى و خواسته او را دسترس او خواهد گذارد بر حسب مسألت او اختصاص به سعادت و شقاوت ندارد وسايل كمالات و نيل بهر مقصد كه در نظر دارد و بدان سو در حركت درآيد حق تعالى او را بآن مقصد ميرساند زيرا همه انديشه و فكر و حركت جوارحى و شرايط ديگر براى مقصد عبارت از مسألت وجودى از حق تعالى خواهد بود.
(و هو سره)
يعنى ريشه و اساس نيل بهر مقصد مثبت و تصميم و حركت بسوى همان مقصد است و همه ظهورى از پاسخ حق تعالى است كه مسألت روانى و جوارحى و قلبى او را پاسخ فرموده و او را بمقصد رسانيده است.
فيوضاتى كه از حريم كبريائى صادر شده هر لحظه بشر را فرا ميگيرد عبارت