بفهمند و استفاده نمايند بدون اينكه بر حقايق و اسرار آيات كريمه دست يابند زيرا روح قاصر و تازه مسلمانان هرگز اقتضاء و صلاحيت اين حقايق و اسرار الهى را نخواهد داشت.

نتيجه آنست كه تعليم رسول صلى اللَّه عليه و آله بوصى خود على بن ابى طالب عليه السّلام تعليم وجودى و القاء نور حقيقى الهى بوصى خود بوده است و اختصاص باو داشته ولى نسبت بساير افراد مسلمان و دانشجويان مكتب قرآن تعليم رسول صلى اللَّه عليه و آله ابتدائى بوده و اكتفاء بقرائت آيات قرآنى و مختصر تفسير آنها و ترغيب بحفظ و ضبط آيات قرآنى شده در حقيقت نظر اصلى قرائت صورت آيات قرآنى و عبارات و ضبط آنها بوده است بضميمه تعليمات محدودى در باره آيات قرآنى كه بنام سنت و احكام تشريعى اسلام است كه دسترس مسلمانان حاضر خدمت رسول صلى اللَّه عليه و آله بوده‌اند و زياده بر اين هرگز حاضرين و مسلمانان اقتضاء روانى نداشته‌اند.

از بيان گذشته استفاده شد كه تعليم رسول صلى اللَّه عليه و آله آيات قرآنى را بمسلمانان عموما بطور اعداد بوده از نظر عدم صلاحيت و قابليت گروهى كه تازه آشنا بتوحيد و اصول آن شده‌اند و بالاخره تعليمات آنان حدود ابتدائى بوده و بايد اكتفاء شود باصول اوليه و قرائت آيات قرآنى و شنيدن و ضبط آيات و تفسير الفاظ و زياده بر آن هرگز مسلمانان اقتضاء روحى و روانى نداشته‌اند بانضمام روايات معدودى بنام سنت كه از تعليمات رسول صلى اللَّه عليه و آله استفاده نموده‌اند و بقياس حقائق و اسرار معارف كه از اوصياء طاهرين عليهم السّلام در باره آيات قرآنى صادر شده بر حسب عدد معدود است و از احكام مكتب قرآن كه بنظارت اوصياء عليهم السّلام و برنامه آنان دسترس عموم قرار گرفته استفاده مى‌شود كه چه بسيار حقايقى از معارف و احكام شرعى و مطالب كلامى و فلسفى و اجتماعى و طبيعى و معنوى كه از اوصياء طاهرين عليهم السّلام بطور بداهت دسترس دانشجويان قرار گرفته و تعداد آنها غير قابل احصاء است.

و پس از خاتمه نزول تدريجى آيات قرآنى كه در زمان رسالت رسول صادع‌