درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ١٧٧ - قوله فمعنا الله و اسمه العلى العظيم هو اول اسمائه علا على كل شىء

بهمين قياس نيز ساير صفات وجودى مانند عظمت و كبريائى و قهار همه شأنى از شئون وجود حقيقى بسيط هستند و فرض منهاى هر يك از اين صفات تناقص با وجود بحت بسيط واجب خواهد بود و حقيقت پاسخ از اين شبهه همين نكته است كه اشاره شد.

و نيز گفته شده كه صفات كمالى لا موجود هستند و نيز لا غير موجود هستند از نظر اينكه هر يك از اين صفات منهاى صفات ديگر هرگز موجود نبوده و تفكيك آنها از يك ديگر محال است مثلا صفت حى بلا صفت عالم و قادر محال است زيرا هر سه صفت از شئون واجب الوجود ميباشد تفكيك از يك ديگر ممتنع است و همين طور لا غير موجود است از نظر اينكه اين صفات كمال وجودى مفاهيم كلى دارد كه بر حسب مفاهيم مغاير با موجود و واجب الوجود خواهد بود.

ولى بر حسب تحقق خارجى همه اين صفات عين ذات واجب الوجود خواهند بود و وجود همه صفات كمال وجودى مانند حى و عالم و قادر بطور اطلاق جز بر ساحت كبريائى صادق نخواهد بود و حريم كبريائى نيز از شئون وجودى و كمال ذاتى واجب خود مبرى نخواهد بود يعنى وجود واجب و بسيط حقيقى فاقد صفات وجودى مانند حيات و قدرت و علم نخواهد بود زيرا تناقص و خلف فرض است.

(و الحمد للَّه زنة عرشه)