و از جمله منصب ولايت و امامت كه روح منصب وسطيت و شهادت است به هر يك از اوصياء عليهم السّلام موهبت فرموده است هم چنان كه رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله فرمود (نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى‌ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ‌) ولى گروهى از منافقان از نظر كوتاهى فكر ادراك ننموده‌اند كه هر يك از اوصياء گر چه بشرند ولى داراى روح قدس هستند و مانند نور خورشيد نورانيت ذاتى دارند نه نورانيت حسى و ظاهرى كه قابل زوال است. بر حسب آيه‌ ما أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا گمان برند كه همه افراد بشر يكسانند غافل از اينكه بشريت قابل انواع بيشمار خواهد بود و رسولان و پيامبران و اوصياء را قياس بخود نموده‌اند و در مقام انكار و مخالفت برآمده‌اند.

و فعليت وصايت و خلافت على بن ابى طالب عليه السّلام از رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله پس از رحلت رسول صلى اللَّه عليه و آله خواهد بود و نظر باينكه منصب ولايت و وصايت بحسب آيه كريمه‌ إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ اختصاص دارد بمقام قدس ربوبى كه بايد اعلام و نصب فرمايد و رسول صلى اللَّه عليه و آله واسطه تعيين و تشخيص است و هنگام جعل ولايت و وصايت بطور اطلاق على بن ابى طالب عليه السّلام پس از رحلت رسول صلى اللَّه عليه و آله خواهد بود كه حق تعالى على عليه السّلام را باين منصب عالى نصب فرمايد هم چنين سائر اوصياء عليهم السّلام پس از رحلت امام و وصى سابق از جانب حق تعالى منصوب خواهد شد و منافات ندارد كه از زمان رسول صلى اللَّه عليه و آله معرفى شده باشد ولى هنگام فعليت منصب ولايت مطلق و وصايت هر يك از اوصياء عليهم السّلام پس از رحلت امام و وصى سابق خواهد بود.

و نظر باينكه امر وصايت از رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله امر مهم از مناصب عاليه بلكه از همه مناصب الهى مانند رسالت و پيامبرى و نبوت عالى‌تر و بالاتر است حق تعالى منصب هر يك از اوصيا را بايد پس از رحلت امام و وصى سابق مقرر فرمايد و شخص امام نيز از نظر توجه موهبت حق تعالى باين چنين مقام و منصب لا محاله‌