درخشان پرتوى از اصول كافى - حسينى همدانى نجفى، محمد - الصفحة ٤٠٦ - قوله (ع) يقول الله تبارك و تعالى يوم ندعوا كل أناس بإمامهم
و در باره سامع غير مطيع فرمود لا حجة له يعنى مورد اجراء مؤاخذه و عقوبت قرار خواهد گرفت و عمل او مستند به حجت نيست زيرا از برنامه مكتب قرآن تخلف نموده و قيام باداء وظايف دينى خود ننموده و مجرد ايمان و تصديق باصول توحيد و تعليم احكام و وظايف دينى فقط اقدام بقبول يك ركن است و ركن ديگر كه اطاعت از وظايف باشد فاقد است مانند عالم بلا عمل كه مورد مؤاخذه قرار خواهد گرفت و در باره سامع عاصى نفرمود عليه الحجه يعنى بطور حتم مورد مؤاخذه قرار خواهد گرفت از نظر اينكه ايمان و تعليم احكام وسيله رابطه با ساحت ربوبى است ممكن است در اثر فضائل خلقى مورد عفو و فضل قرار گيرد با توجه باينكه سامع عاصى ممكن است فقط بعضى وظايف الهى را تخلف نموده باشد و نسبت به بسيارى از وظايف خود مطيع بوده است كه عنوان سامع صادق است ممكن است حق تعالى او را نسبت به بعضى گناهان او مورد عفو قرار دهد و يا بر حسب طبع حجت را بر گناهان خود نداند جز عفو و فضل ساحت كبريائى و نظر باينكه فقط روايت ناظر به اهل ايمان مطيع و عاصى است، دو قسم را ذكر فرموده است ولى قسم ديگر كه واضح است حكم آن و آن كسانى است كه اهل كفر و شرك كه فاقد هر دو ركن ايمان و سعادت هستند نه در مقام سماع و ايمان به اصول توحيد بوده تا چه رسد به اقدام بوظايف دينى خلاصه از نظر قطع رابطه كافران و مشركان از ساحت ربوبى حجت بر عليه هر يك از آنان خواهد بود و بطور حتم مورد مؤاخذه و اجراء عقوبت قرار خواهد گرفت از نظر اينكه كفر و جحود و شرك سبب تيرهگى روح و روان آنان بوده جز شعلههاى آتشين براى سيرت آنان نخواهد بود.
قوله: (ع) يقول اللَّه تبارك و تعالى: يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ
آيه مورد استدلال قرار گرفته است باينكه گفتار امام عليه السّلام بر طبق مفاد كريمه است كه عالم قيامت از مقامات امر حتم است از زندگى در دنيا همچنان كه