ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٧ - باب اندازه مسئوليت مؤمن براى صبر بر گرفتارى خود

٦- از محمد بن عجلان، گويد: من نزد امام صادق (ع) بودم، مردى از حاجتمندى به آن حضرت شكايت كرد، فرمود به او كه: صبر كن، زيرا خدا به زودى به تو گشايش مى‌دهد، و سپس خاموش شد، و پس از آن رو بدان مرد كرد و فرمود: بگو بدانم، زندان كوفه چگونه است؟ در پاسخ گفت: اصلحك اللَّه، تنگ است و بد بو، و زندانيانش به بدترين حالى دچارند، فرمود: همانا تو هم در اين زندانِ دنيا گرفتارى و مى‌خواهى در راحت و وسعت باشى، آيا نمى‌دانى كه دنيا زندان مؤمن است.

٧- شعيب گويد: از امام صادق (ع) شنيدم مى‌فرمود:

دنيا زندان مؤمن است و كدام زندانى است كه خوبى و خوشى دارد؟ ٨- امام صادق (ع) فرمود:

مؤمن ناسپاسى مى‌شود.

در روايت ديگر است كه براى اين است كه كارِ خوبِ او به درگاه خدا بالا مى‌رود و ميان مردم منتشر نمى‌گردد و كافر قدردانى مى‌شود.

٩- از امام صادق (ع)، فرمود:

مؤمنى نباشد جز آنكه خدا به او چهار چيز گمارده است: