ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٨٧ - باب سختى بلاى مؤمن

شكل انگشتان چلاق) پس فرمود: گويا نگاه مى‌كنم به چلاقى او، آمد و آن مردم را بيم داد، سپس فردا به سوى آنها برگشت و او را كشتند، سپس فرمود:

راستى مؤمن به هر بلائى گرفتار شود و به هر مرگى بميرد جز اينكه خودكشى نكند.

١٣- از عبيد بن زراره، گويد: از امام صادق (ع) شنيدم تا سه بار مى‌فرمود:

به راستى مؤمن بهتر مقامى نزد خدا دارد، به راستى كه خدا او را مبتلا كند به بلاء سپس تنش را تيكه تيكه كند و او خدا را بدان سپاس گويد.

١٤- از فضيل بن عثمان كه امام صادق (ع) فرمود:

به راستى در بهشت مقامى‌است كه هيچ بنده‌اى بدان نرسد جز به وسيله بلائى كه به تن او برسد.

١٥- از عبد اللَّه بن ابى يعفور، گويد: من از دردها كه مى‌كشيدم، به امام صادق (ع) شَكوَت كردم- او مرد پر دردى بود- در پاسخ فرمود:

اى عبد اللَّه! اگر مؤمن مى‌دانست در مصيبت چه اجرى دارد، هر آينه آرزو مى‌كرد كه با مقراض تيكه تيكه شود.

١٦- از يونس بن رباط، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود: