ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٨٧

در كار با توكل بر خدا و از اين راه فرمود: چون در كارى فال بد زدى آن را انجام بده.

٢- برداشتن اثر از امت اسلامى به بركات تعليمات رسول (ص) و ائمه (ع) در باره بى‌اثر بودنش و بى‌اعتنائى بدان با توكل به خدا و دعاها و ذكرها كه جلو آن را مى‌گيرد.

٣- مقصود از وضع و الغاى آن غدقن كردن از عمل بر آن است و نهى از آن چنانچه صاحب نهايه (ابن اثير تفسير كرده) و اين جمله معنى نهى دارد و بر خلاف جمله ديگر معنى مى‌دهد و روشن‌تر معانى براى اين خبر همان معنى اول است.

(وسوسه در تفكر) مى‌آيد از امام صادق (ع) ان شاء اللَّه كه: سه چيز است كه پيغمبر و پائين‌تر از او هم از آن رهائى ندارند: تفكر در وسوسه در آفرينش و بدفالى و حسد جز اينكه مؤمن حسد خود را بكار نبرد و اين جمله چند وجه دارد:

١- مراد وساوس شيطان باشد در باره انديشه كردن به حال مردم و بدگمانى به آنها بر اثر آنچه در آنها مشاهده شود و اين قهرى است براى هر كس و بايد به گمان بدِ خود ترتيب اثر نكند و آن را آشكارا نسازد و بدان عمل نكند به قدح آنان ورد گواهيشان و مانندِ آن.

٢- انديشه در وسوسه‌هاى راجع به مبدأ آفرينش اشياء تا به آنجا كه خدا را كى آفريده و از كجا آمده كه به زبان آوردن آنها كفر است و شرك و اخبار بسيارى كه در باب وسوسه و حديث نفس گذشت مؤيد آن است و مضمون آنها از عامه هم روايت شده است.

٣- تفكر در قضا و قدر و خلق اعمال عباد و حكمت در خلق برخى شرور در عالم چون خلق شيطان و موذيها و تسلط بدان بر نيكان و خلق كفار و خلق دوزخ و ابديت كفار در آن و چيزهاى ديگرى كه همه كس بدان دچار