ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٦٧

«الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ‌» بيضاوى گفته: كروبيان بالاترين طبقات فرشته‌هايند و سرآغاز هستى آنان و برداشتن عرش و چرخيدن گرد آن كنايه از نگهدارى و سرپرستى آن است يا كنايه از نزديكى به صاحب عرش و مقامى است كه به درگاه او دارند و واسطه اجراء فرمانِ اويند. از مجلسى (ره)- نافرمانى در اين روايت حمل بر ترك اولى است زيرا دانيال از پيغمبران است و آنان از گناهان كبيره و صغيره معصومند در مذهب ما چنانچه گذشت.

«لئن لم تعصمنى لاعصينك»

در اين جمله اعتراف به گناه شده است و اعتراف شده كه جلو نفس و هوس‌هاى آن را نمى‌توان گرفت و تشويق شده كه بايست به الطاف خدا چنگ زد و از فريب‌هاى نفس و وسوسه‌هاى شيطان بدو پناه برد. از مجلسى (ره)- از صبح تا شام، يعنى به اندازه اين مدت و بسا كه مهلت نسبت به اشخاص و احوال و گناهان مختلف باشد و بعضى را يك روز مهلت باشد و بعضى را هفت ساعت يا مقصود از صبح تا پيش از ظهر است و بنا بر اين با اخبار مهلت هفت ساعت موافق مى‌شود و گفته شده است كه ساعات خواب از حساب جدا است.

و ممكن است مقصود از استغفار توبه جامع شرائط باشد و يا مقصود همان صرف طلب آمرزش باشد و اين دومى روشن‌تر است. از مجلسى (ره)- لطف خدا است كه گناه را به ياد مؤمن آورد و از بى‌لطفى او است كه از ياد كافرش برد تا روز رستاخيز او را به كفر و گناه هر دو مؤاخذه كند. از مجلسى (ره)- بدان كه استغفارِ پيغمبران و امامان از ارتكاب گناه نبوده است زيرا اماميه اتفاق دارند كه آنان معصومند و سخن در اين باره گذشت. و اربلى در كشف الغمه گفته است: چون دل آنان غرقه ياد