ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٩٥

از مجلسى (ره)-

«و اللَّه ما قتلوهم»

اين خود چند احتمال دارد:

١- قتلِ پيغمبران به دستِ يهود نشد بلكه به دستِ فراعنه شد و چون يهود به واسطه فاش كردنِ اسرارِ آنها سبب آن بودند به آنها منسوب شد.

٢- همه يهود قاتل نبودند بلكه بعضى از آنها قاتل بودند و قتل به همه منسوب شده به واسطه آنكه ديگران كشفِ اسرار كردند و گويا همه قاتل بودند.

٣- مقصود مورد اين آيه غير از قاتلان حقيقى است. از مجلسى (ره)- به مضمون حديث سابق است، اين آيه در سوره آل عمران است (١١٢) و آنكه گذشت در سوره بقره است. از مجلسى (ره)- اين حديث با همين متن و سند در آغاز باب گذشت و گويا از نسخه نويسان تكرار شده است. از مجلسى (ره)- مقصود از دولتِ آدم، دولت حق بر سرِ كار و آشكارا است چنانچه آدم در دورانِ خود داشت زيرا او بر ابليس غلبه كرد و حق را آشكار كرد و هر دو دولت حق غالبى دولت آدم است و آن دولت حكومتى است كه خدا براى بنده‌هايش بدان راضى است و چون خدا صلاح بداند آشكارا پرستيده شود و سائل ظهور دولت حق را فراهم سازد و چون خدا صلاح داند نهانى عبادت شود آنها را به خود وانهد و دنيا را اختيار كنند و باطل بر حق غلبه كند، هر كه در دولتِ باطل حق را اظهار كند و تقيه را ترك كند چنان است كه از دين بدر رفته. شايد مقصود از استفتاح به معنى يارى جستن باشد، يعنى در برابرِ مخالفان اظهارِ فتح و نصرت نمايد به وسيله بيانِ اسرارى كه ائمه (ع) براى تسليت و دل گرمىِ شيعه گفته‌اند مانندِ خبر از انقراض دولت بنى اميه يا بنى عباس در فلان وقت.