ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٣٧

خود توقع گذشت از خدا دارد و خشمِ خود را جلو گيرد.

و اما در باره درمان كردارى، در اينجا دو چيز فرموده است:

١- آنكه فوراً وضع و حال خود را تغيير دهد و به كارى بپردازد، و آسانتر همه اين است كه اگر ايستاده بنشيند و در روايتى دارد كه: اگر نشسته است برخيزد، و بعد رواياتى نقل كرده است كه در آنها وارد است: اگر نشسته است بخوابد و يا آنكه براى رفع خشم با آبِ سرد وضوء بسازد و يا غسل كند.

درمان ويژه براى خويشان كه مى‌فرمايد: به او نزديك شود و او را مس كند، و بهتر آن است كه او را در آغوش كشد و ببوسد. از مجلسى (ره)-

«من كف نفسه عن اعراض الناس»

يعنى خود را از آبروريزى مردم باز دارد بسبب غيبت و بهتان و دشنام و پرده درى از عيوب آنان و امثال آن.

«اقال اللَّه نفسه»

بعضى گفته: مقصود از نفس در اينجا عيب است و من گويم: ممكن است مقصود همان معنى متعارف باشد زيرا گرچه معمولًا اقاله را به لغزش‌ها نسبت دهند ولى به خود شخص هم نسبت داده شود زيرا اصل در اقاله اين است كه مردى كالائى بخرد و پشيمان شود و نزد فروشنده آيد و گويد: مرا اقاله كن، يعنى آن معامله‌اى كه ميان ما شده واگذار و از آن صرفِ نظر كن و پولِ مرا بده و جنس خود را بگير، و اين كلمه در آمرزش گناهان بكار رفته زيرا معامله‌اى اعتبار شده ميان بنده و پروردگار كه گويا گناه به خدا داده و در عوض عقوبت گرفته و اكنون مى‌خواهد عقوبت را به خدا پس دهد و نفس در اين ميانه گرو است و صحيح است نسبت اقاله به نفس. از مجلسى (ره)- در نهايه است كه: بادره، سخنى است كه سبقت گيرد به زيان انسان هنگام خشم. چون اين را فهميدى اين جمله چند وجه دارد: