ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٣١

اصرار كه گفتيم، و بعضى از اصحاب هم طبق آن فتوى داده و گفته: مقصود از اصرار ترك توبه است و بعضى آن را رد كرده است چون ضعيف است و مخالفِ ظاهر لغت است. از مجلسى (ره)- گويا مقصود از اصول و ريشه‌هاى كفر اخلاق زشتى است كه بسا موجب كفر شوند نه اينكه هميشه چنين باشند و كفر هم معانى بسيارى دارد چون انكار خدا و الحاد در صفات او و چون انكار انبياء و حجج و تعليمات آنها و چون مخالفت خدا و رسول و چون ناسپاسى نعمت خدا تا مى‌رسد به ارتكاب ترك اولى، و حرص باعث ترك اولى است و ارتكاب گناه صغيره يا كبيره تا برسد به انكار موجب شرك و خلود در دوزخ است و در آدم همان اثر اول را داشت و در فرزندانش پيش رفت تا به مرتبه اخير رسيد و به اين اعتبار درست است كه از ريشه‌هاى كفر است و همچنين سائر صفات. از مجلسى (ره)- شايد مقصود رغبت به دنيا و پيروى شهوات است و رهبت و ترس از فوت منافع دنيا و اعتبارات دنيوى بر اثر پيروى از حق يا از بيم كشته شدن در جهاد و بيم از فقر در اداى زكاة ... و مقصود از سخط و خشم راضى نبودن به قضاى الهى و دلتنگى از احكام الهى، و مقصود از غضب، انتقام‌جوئى براى امور دنيويه است. از مجلسى (ره)- نبى مجاب يعنى هر پيغمبرى كه قومش او را اجابت كرده‌اند و يا بايست است كه اجابت كنند يا خداوند دعاى او را اجابت كرده است.

«المكذب بقدر اللَّه»

يعنى طائفه مفوضه كه مى‌گويند خدا در كار بنده هيچ قدرتى ندارد مانند معتزله و تحقيق آن گذشت (و ممكن است مقصود كسانى باشند كه منكر قضا و قدر هستند).

«المستحلّ من عترتي ما حرم اللَّه»

مقصود از عترت خاندان آن‌