ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٢٦

ناحق هم دلالت دارد زيرا اگر كتمان حق و سكوت از آن كه مايه از ميان رفتن حقيقت است گناه كبيره باشد اظهار خلاف حق براى محو حقيقت بسيار از آن بدتر است، از مجلسى (ره). يعنى هر دو را در يك آيه و به يك روش مورد نهى قرار داده و اين دليل است بر اينكه يك حكم دارند و يك عقاب دارند و از اين جهت وارد است كه مى خوار چون بُت پرست است، از مجلسى (ره). پدرم قدس سره گفته: اين عموم براى اختصار است تا ترك حج و روزه و جهاد واجب و ديگر واجبات در آن وارد باشد و همان عقاب بى‌نماز را بيان كرده تا عقاب ترك واجبات ديگر را بدان حواله كند، و بايد در ترك آنان تدبر كرد كه به كدام تهديد وارد شده است چنانچه در باره حج خدا فرموده: «هر كه به وسيله ترك حج كافر شود، به راستى خدا از جهانيان بى‌نياز است».

«لان رسول اللَّه (ص) قال» اين جمله اشعار دارد كه تهديد به آتش و هر چه مستلزم آن است اعم است از اينكه در كتاب باشد يا سنت، و ممكن است اين خبر تفسير برخى آيات باشد كه در اين باره وارد است. از مجلسى (ره)- پدرم در برخى مؤلفاتِ خود طبق استنباط از اخبار، گناهانِ كبيره را چنين آمار كرده است در دو قسمت:

قسمت اول، كبائرِ قطعى، به اين شرح:

١- شرك ٢- نوميدى از رحمتِ خدا ٣- ايمنى از مكرِ خدا ٤- قتلِ نفس ٥- عقوق والدين ٦- نسبتِ زنا به مؤمن و مؤمنه ٧- خوردنِ مالِ يتيم به ناحق ٨- گريز از جبهه جهاد ٩- رباخوارى ١٠- سحر ١١- كاهنى ١٢- زنا ١٣- لواط ١٤- دزدى، بخصوص از غنيمت ١٥- قسم به دروغ ١٦- ترك واجباتِ الهيّه چون نماز و زكاة و روزه ماهِ رمضان و تأخيرِ حج از سالِ استطاعت بدون عذر ١٧- شهادتِ ناحق و كتمان شهادتِ حق ١٨-