ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦٢١

واجبات يا برخى از آنها از روى عمد كفر است و اين خود يكى از معانى كفر است كه در آيات و روايات بيان شده چنانچه وارد است كه تاركِ نماز عمداً، كافر است و تارك زكاة، كافر است و هر كه حج را ترك كند، كافر است.

قوله «يعنى» كلام مصنف يا يكى از روات حديث است و بعيد است كلامِ خودِ امام (ع) باشد. از مجلسى (ره)- گويا مقصود از پرده‌هاى چهل‌گانه، الطاف و توجه خدا است به حفظ بنده كه سبب ترك معاصى است و هر گناه كبيره چه از يك نوع باشد و چه از هر نوع موجب سلب يكى از الطاف الهيه است و مانع رحمت و عفو و مغفرت او است و باز هم خدا او را رسوا نكند و به فرشته فرمان دهد او را پرده پوشى كنند. بيان اجزاء اين خبر گذشته است و تازه آن ذكر يأس از روح اللَّه است پس از قنوط از رحمت خدا كه موهم تكرار است براى آنكه فرقى ميان آنها نيست، يأس و قنوط يكى است و روح و رحمت هم يكى، و چند احتمال دارد:

١- مقصود صرف تأكيد و مزيد بيان باشد.

٢- قنوط، نوميدى از رحمت دنيا باشد كه خدا فرمايد: «او است كه باران بارد پس از قنوط مردم» و يأس، نوميدى از رحمت‌هاى آخرت باشد چنانچه فرمايد: «يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَما يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ».

٣- يأس، نوميدى در دل است. و قنوط، اظهار نوميدى است چنانچه خدا هم فرموده است: «يئوس قنوط». در كشاف گفته: قنوط، ظهور نوميدى است در چهره و اندام انسان. از مجلسى (ره)- معنى روحِ ايمان گذشت، و حاصلش اين است كه كمالِ ايمان و نورش و آثارش از زنا كار جدا مى‌شود و ايمان كه همان مجرد تصديق باشد و اثرى در انجام طاعت و ترك معصيت نكند چون تن‌