ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦١٨

شده است. ٧- همه گناهانِ كبيره هستند چون خلاف دستور خدايند و بزرگى و خردى آنها نسبت بهم است، مثلًا بوسيدنِ زنِ بيگانه نسبت به زنا صغيره است و نسبت به گناه شهوانى كبيره است، و طبرسى در مجمع البيان اين قول را به علماى شيعه نسبت داده است.

٨- جمعى كبائر را هفت شمرده‌اند: ١: شرك ٢: كشتن نفس محترم ٣: تهمت و زنا به زن پارسا ٤: خوردنِ مالِ يتيم ٥: زنا ٦: فرار از ميدانِ جهاد ٧: عاق پدر و مادر شدن، و در اين باره روايتى هم از پيغمبر نقل كرده‌اند.

٩- اين هفت به اضافه ١٣ ديگر: ٨: لواط ٩: سحر ١٠: ربا ١١:

غيبت ١٢: قسم دروغ ١٣: گواهى ناحق ١٤: مى‌خوارى ١٥: بى‌احترامى به خانه كعبه ١٦: دزدى ١٧: شكستنِ پيمان و بيعت ١٨: تعرب بعد از هجرت ١٩: نوميدى از رحمت خدا ٢٠: ايمنى از مكر خدا.

١٠- اين بيست به اضافه ١٤ ديگر به اين شرح: ٢١- ٢٤: خوردن مردار و خون و گوشتِ خوك و قربانى براى غير خدا بدون ضرورت ٢٥:

خوردن سحت (چون رشوه) ٢٦: قمار ٢٧: كم فروشى ٢٨: كمك به ظالم ٢٩: حبس حقوق ٣٠: اسراف ٣١: تبذير ٣٢: خيانت ٣٣: اشتغال به لهو ٣٤: اصرار بر گناهان.

اين ده قول است در بيان حقيقت كبيره و هيچ كدام دليل مطمئنى ندارند و شايد در اخفاء حقيقت معصيت كبيره مصلحتى است چنانچه در اخفاء شبِ قدر و صلاة وسطى و جز آن. از مجلسى (ره)-

«و عقوق والدين»

اصل عق به معنى قطع است و «عق الولد اباه» يعنى فرزند از پدرِ خود بريد و او را نافرمانى كرد و او را آزرد و به او احسان نكرد، ولى آزار كم و ترك برخى حقوق، عقوق نيست و گرچه حرام است.