ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٦١٣

خبر زاجر و باز دارنده از گناه است و طبقِ اخبار ديگر نويسنده اعمال است). از مجلسى (ره)- ظاهر اين است كه مقصود از تعاهدِ نعم در اينجا نگهدارى از نعمت‌هاى خدا و بجا گذاشتن آنها و بكار بردن چيزى است كه مايه دوام و بقاى آنها باشد و مقصود در اينجا نعمت روحانى است از ايمان و يقين و تأييد به وسيله روح و توفيقات ربانيه و بازرسى آنها به ترك گناهان و نافرمانى‌ها و اخلاق نكوهيده است كه مايه نقص و زوال آنها است.

«و نحن نؤيد الروح» يعنى ما روح را تقويت كنيم، و در برخى نسخ است كه نزيد يعنى آن را بيفزائيم و آن هم به تأييد بر گردد. از مجلسى (ره)-

«فيصير اعلاه اسفله»

يعنى آن را وارونه سازد چون كاسه‌اى كه كپ شود و ديگر مطلب حقى در آن قرار نگيرد و هيچ پندى در آن اثر نكند چنانچه در باره دلِ منافق بيايد كه دلِ كافر وارونه است و هيچ خيرى را در خود جاى ندهد، و حاصل اين است كه گناه به دل بيالايد و در آن اثر كند تا آن را وارونه سازد و چون دل كافر چيزى در آن جاى گير نشود زيرا اصرار به گناه راهى است به كفر چنانچه خدا سبحانه فرموده (١٠ سوره روم): «پس سرانجامِ آن كسانى كه پر بدى كردند اين شد كه به آيات خدا تكذيب نمودند» و اين وجه در تفسير اين آيه كه به خاطرِ من آمد روشن ترين وجوه است و در تفسير خبر هم روشن ترين وجوه است و برخى محققان گفته: مقصود اين است كه اين گناه پيوسته در دل عمل كند و به شيرينى خود در آن اثر كند تا روى آن را كه به سوى خدا و آخرت است به سوى باطل و دنيا برگرداند. بيضاوى هم در تفسيرِ آيه گفته است: عجيب است از حال آنها در آلوده شدن به گناهانى كه موجب دوزخند از روى بيباكى. از مجلسى (ره)- مخاطب در اين آيه كسانيند كه گناه و معصيت كنند نه معصومين از پيغمبران و ائمه (ع) (و اخبارى هم براى جدا