ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٥٩ - باب در بيان اصناف مخالفان و ذكر قدريه و خوارج و مرجئه و بيان حال اهالى كشورها و بلاد

قدريّه را، خدا لعنت كند خوارج را، خدا لعنت كند مرجئه را، خدا لعنت كند مرجئه را، گويد: گفتم: آنان را يك بار لعنت كردى و اينان را دو بار فرمود: اينان مى‌گويند: كشنده‌هاى ما مؤمنند و دامنشان به خون ما آلوده است تا روز قيامت، راستى خدا در كتاب خود از مردمى حكايت كرده است كه (٨٣ سوره آل عمران):

«هرگز به رسولى نگرويم تا براى ما دستور قربانى آورد كه آتش را بخورد، بگو محققاً پيش از من رسولانى براى شما آمدند با معجزات و با همان دستورى كه شما گفتيد پس چرا آنها را كشتيد اگر شما راستگويانيد» فرمود: ميان قاتلان و قائلان (به اينكه ما به رسولى ايمان نياوريم مگر دستور قربانى آتش بياورد) پانصد سال فاصله بود و خدا قتل را به عهده آنها دانست براى آنكه بدان راضى و خشنود بودند.

٢- از ابى مسروق، گويد: امام صادق (ع) از من پرسيد كه اهل بصره چه عقيده‌اى دارند؟ من در پاسخ گفتم كه: مرجئه و قدريّه و حروريّه‌اند، فرمود: خدا لعنت كند اين ملتهاى كافر و مشركى را كه به هيچ وجه خدا پرست نيستند.

٣- از امام صادق (ع) كه فرمود:

اهل شام از مردم روم بدترند و اهل مدينه از اهل مكّه بدترند و اهل مكّه آشكارا به خدا كفر مى‌ورزند.

٤- از ابى بصير كه امام باقر يا امام صادق (ع) فرمود: