ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٣٩ - باب دشنام

است (بى‌ايمانى است خ ل) و جنگيدن با او كفر است و خوردن گوشتش (بدگوئى از او در پشت سرش) گناه است و حرمت مال مؤمن چون حرمت خون او است.

٣- از امام باقر (ع) كه مردى از بنى تميم خدمت پيغمبر (ص) آمد و به او عرض كرد: به من سفارش كن و در ضمن سفارش به او فرمود:

به مردم دشنام مدهيد تا ميان آنها كسب دشمنى كنيد.

٤- از عبد الرحمن بن حجاج، از ابى الحسن موسى (ع) در باره مردمى كه به هم دشنام دهند، فرمود: آنكه آغاز به دشنام كرده ستمكارتر است و گناه او و گناه طرفش به عهده او است تا وقتى از ستم ديده عذر نخواسته.

٥- از امام باقر (ع)، فرمود:

هرگز مردى بر مردى گواه به كفر نشود (يعنى به او بگويد:

اى كافر) جز آنكه يكى از دو نفر آنها بدان گرفتارند، اگر گواهى داده است به كفر كافرى كه راست گفته و اگر به كفر مؤمنى گواهى كرده، به خود او برگردد، مبادا به مؤمنان طعن بزنيد.

٦- از على بن ابى حمزه، از امام باقر يا امام صادق (ع)، گويد:

شنيدم مى‌فرمود:

راستى چون لعنى از كسى صادر شود، در تردّد باشد و اگر