ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٠٩ - باب قطع رحم

قسم دروغ و قطع رحم، خانمانها را ويران و بيابان خشك و خالى كنند كه اهلش نابود گردند و خويشى را از جاى بر آرند (تباه كنند خ ل) و از جا برآوردن خويشى مايه قطع نسل است.

٥- از عنبسه بن عابد، گويد: مردى به امام صادق (ع) از خويشانِ خود شكايت كرد، به او فرمود: خشمت را فرو خور و اقدام كن (خوبى كن خ ل) در پاسخ گفت: آنان مى‌كنند و مى‌كنند (يعنى هر گونه عمل زيانبخشى را) فرمود: تو هم مى‌خواهى چون آنان باشى تا خدا به شما نظر ترحم نكند (يعنى در دنيا و آخرت لطف خود را از شما دريغ دارد).

٦- رسول خدا (ص) فرمود:

از خويش خود مبر و گرچه او از تو ببرد.

٧- امير المؤمنين (ع) در خطبه خود فرمود:

پناه برم به خدا از گناهانى كه زود نابود كنند، عبد اللّه بن كوّاء يشكرى خدمت آن حضرت برخاست و گفت: يا امير المؤمنين! آيا گناهانى هستند كه زود نابود كنند؟ فرمود: آرى، واى بر تو، آن قطع رحم است، راستى كه خاندانى با هم فراهم شوند و با هم كمك كنند و با اينكه بد كارند خدا به آنها روزى مى‌دهد، و به راستى خاندانى از هم جدا مى‌شوند و با يك ديگر قطع رحم مى‌كنند و خدا آنها را محروم مى‌كند با اينكه پرهيزكارند.