ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٠٥ - باب غضب

بودند و چون چنين ديد، سلاح جنگ خود را برداشت و سپس با آنها در صف ايستاد و به ياد گفته رسول خدا (ص) افتاد كه خشم مكن و سلاح را به دور انداخت و رفت نزد آن مردى كه دشمن تيره و تبارش بودند و گفت: اى حضرات! هر چه زخم و كشتار و زدن بى‌اثر بر شماها وارد شده، به عهده من باشد و از مال خودم غرامت مى‌دهم، من همه را براى شما پرداخت مى‌كنم، آن مردم هم در پاسخ گفتند: هر چه از اين بابت باشد، از آن شما باشد، ما خودمان سزاوارتريم كه آنها را تلافى كنيم، فرمود: آن مردم با هم صلح و سازش كردند و خشم از ميان رفت.

١٢- از ابى حمزه ثمالى كه امام باقر (ع) فرمود:

به راستى اين خشم يك شراره شيطانى است كه در دل آدمى زاده فروزان شود، و به راستى وقتى يكى از شماها خشم كند، چشمانش سرخ شود و رگهايش باد كند و شيطان در او درآيد و چون كسى از شماها از اين عارضه بيم كند، به زمين چسبد كه پليدى شيطان در اين وقت به خوبى از او برود.

١٣- امام صادق (ع) فرمود:

خشم، دلِ مردِ حكيم را از ميان ببرد، و فرمود: هر كه مالك خشمِ خود نيست، مالك عقل خود نيست.

١٤- از امام باقر (ع)، فرمود كه رسول خدا (ص) فرمود: