ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٧٩ - باب ريا و خودنمائى

بينا است (١٥) و گرچه هر عذرى هم براى كار خود بتراشد» اى ابا حفص! انسان چه مى‌كند كه به خداى عز و جل تقرّب مى‌جويد به خلاف آنچه خداوند تعالى از دل او مى‌داند، راستى رسول خدا (ص) مى‌فرمود: هر كه نيّتى در دل نهان دارد، خدا جامه‌اى همرنگ آن به وى بپوشد (يعنى آن نيّت را در ظاهرِ حال او منعكس كند) اگر خوب است خوب، و اگر بد است بد.

٧- از امام صادق (ع) كه مى‌فرمود:

راستى فرشته كردار بنده را دلشاد از آن بالا برد و چون حسناتش را بالا برد، خداى عز و جل مى‌فرمايد: آنها را در دفتر بد كرداران ثبت كنيد براى آنكه در اين اعمال، قصد رضاى مرا نداشته.

٨- امير المؤمنين (ع) فرمود:

رياكار و خودنما سه نشانى دارد: هنگامى كه در برابر مردم باشد، نشاط به عبادت دارد، و چون تنها است كسل و تنبل است، و دوست دارد در هر كارش او را ستايش كنند (و به او آفرين گويند).

٩- از على بن سالم، گويد: شنيدم امام صادق (ع) مى‌فرمود:

خدا عز و جل مى‌فرمايد:

من بهتر شريكم، هر كه با من ديگرى را شريك كند در كارى كه مى‌كند، از او نپذيرم (و همه را به آن شريك واگذارم) جز همانچه خالص براى من باشد.

١٠- امام صادق (ع) فرمود:

هر كه به مردم وانمايد آنچه را خدا دوست مى‌دارد و با خدا در