ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٠١ - باب فضل فقراء مسلمانان

٤- امام صادق (ع) فرمود:

هر آنچه ايمانِ بنده فزايد، تنگى معيشت او بدان بيشتر گردد.

٥- امام صادق (ع) فرمود:

اگر اصرار و مطالبه پيوسته مؤمنان نبود به درگاه خدا براى طلب روزى، از اين حال فقر هم كه دارند، خدا آنها را به وضع بدترى منتقل مى‌كرد.

٦- امام صادق (ع) فرمود:

به هيچ بنده‌اى چيزى از دنيا داده نشده جز براى عبرت گرفتن، و از بنده‌اى چيزى دريغ نشده جز براى آزمودن.

٧- امام صادق (ع) فرمود:

شيعه‌هاى پاك ما در دولت باطل جز قوت بهره‌اى ندارند، به مشرق برويد يا به مغرب هرگز جز قوت روزى به دست نياريد.

٨- امام صادق (ع) فرمود كه: پيغمبر (ص) فرموده:

اى على! حاجت سپرده خدا است نزد خلقش، هر كه آن را پيشِ خود نهان سازد و با آن بسازد، خدايش ثواب نمازگزار دهد كه آن را نزد كسى برد و اظهار كند كه بر روا كردن آن توانا است و آن را روا نكند، او را كشته باشد، هلا او را با تيغ و نيزه نكشته ولى به زخمى كه بر دل او زده است او را كشته.