راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٩٩ - باب سوم در باره آنچه مسافر بايد بياموزد

صحيح نيست.«٤»

شيخ صدوق مى‌گويد: زراره و محمّد بن مسلم روايت كرده‌اند كه «به امام باقر عليه السّلام عرض كرديم: درباره نماز مسافر چه مى‌فرماييد، چگونه و چند ركعت است؟ فرمود:

خداى عز و جل مى‌فرمايد: وَ إِذا ضَرَبْتُمْ في الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَقْصُرُوا من الصَّلاةِ«٥» بنا بر اين قصر نماز در مسافرت همانند تمام آن در حضر واجب است، مى‌گويند: عرض كرديم: خداى تعالى فرموده است: فليس عليكم جناح و نفرموده است:

حتما چنين كنيد! پس چگونه قصر در سفر را همانند تمام در حضر واجب كرده است؟

فرمود: آيا چنين نيست كه خداى تعالى درباره صفا و مروه فرموده است: فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما«٦» مگر نمى‌بينيد كه طواف آن دو (سعى بين صفا و مروه) واجب قطعى است، زيرا خداى عزّ و جلّ در كتاب خود ياد كرده و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز آن را انجام داده است، همچنين قصر در سفر عملى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله انجام داده و خداى تعالى در كتابش ذكر كرده است. مى‌گويند: عرض كرديم: بنا بر اين هر كس در سفر نماز چهار ركعتى خوانده است آيا آن را اعاده كند يا نه؟ فرمود: اگر آيه تقصير بر او خوانده شده و برايش تفسير شده [آگاه به مسأله بوده است‌] و نماز چهار ركعتى خوانده، بايد آن را اعاده كند ولى اگر آيه به گوشش نخورده و از آن بى‌اطّلاع بوده، نبايد اعاده كند. تمام نمازهاى واجب در سفر دو ركعتى است جز نماز مغرب كه سه ركعتى است و قصر نمى‌شود: رسول خدا صلى الله عليه و آله نماز مغرب را در سفر و حضر سه ركعت گزارده است، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ذى خشب مسافرت كرد كه به فاصله يك روز راه تا مدينه است و در دو منزلى آن يعنى بيست و چهار ميل مدينه واقع شده است. پيامبر صلى الله عليه و آله نماز را قصر خواند و روزه‌اش را افطار كرد، از اين رو سنّت شد، و رسول خدا صلى الله عليه و آله گروهى را كه روزه خود را نگه داشتند در حالى كه آن حضرت افطار كرده بود، جمع گنهكاران ناميد و فرمود: تا روز قيامت اينان گنهكارند، و ما فرزندان و نوادگان آنان را تا امروز