راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٩٤ - باب دوم در آداب مسافر از اوّل حركت تا بازگشت و آن يازده چيز است
انفاق كرده باشى و تا مىتوانى در مدتى كه سوارهاى از قرآن تلاوت كن و تا وقتى كه مشغول كارى هستى، تسبيح بگو و تا فراغت دارى دعا كن و مبادا سرشب حركت كنى، بلكه آخر شب سير كن و مبادا صدايت را در بين راه بلند كنى.»«١٠٦»
غزّالى گويد: دوازدهم، در آداب رجوع از سفر آن است كه پيامبر صلى الله عليه و آله به جاى مىآورد. آن حضرت هر گاه از حجّ يا جبهه جنگ و يا سفر ديگرى برمىگشت، به هر جاى بلند زمين كه مىرسيد سه تكبير مىگفت و اين دعا را مىخواند: «لا اله إلّا الله وحده لا شريك له، له الملك و له الحمد، يحيى و يميت، و هو على كلّ شيء قدير. آئبون تائبون عابدون ساجدون لربّنا حامدون، صدق الله وعده، و نصر عبده، و هزم الاحزاب وحده.»«١٠٧»
مىگويم: در مكارم از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است، وقتى كه آن حضرت از خيبر برگشت فرمود: «آئبون تائبون ان شاء الله عابدون راكعون ساجدون لربّنا حامدون اللهم لك الحمد على حفظك ايّاى فى سفرى و حضرى، اللّهم اجعل اوبتى هذه مباركة ميمونة مقرونة بتوبة نصوح توجب لى بها السّعادة يا ارحم الرحمين.»«١٠٨»
غزّالى گويد: مسافر چون به نزديك شهرش رسيد، بايد بگويد: اللّهم اجعل لنا بها قرارا و رزقا حسنا. آنگاه كسى را نزد بستگانش بفرستد كه ورودش را به اطّلاع ايشان برساند تا ناگهانى بر ايشان وارد نشود و چيزى را بر خلاف ميلش نبيند. و سزاوار نيست كه شبانه بر ايشان وارد شود كه از آن نهى شده است.
پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه وارد مىشد، نخست به مسجد مىرفت و دو ركعت نماز مىخواند«١٠٩»، سپس وارد خانه مىشد و چون وارد مىشد، مىگفت: «توبا توبا لربّنا أوبا لا يغادر علينا حوبا.»«١١٠»
«١٠٦» من لايحضره الفقيه ، باب آداب المسافر، ص ٢٣١.
«١٠٧» اين حديث را بخارى در ج ٣، ص ٨ كتاب خود از حديث ابن عمر، و ابن سنى در كتاب فى عمل اليوم و الليلة ، ص ١٤٢ آورده است .
«١٠٨» مكارم الاخلاق ، باب الدعاء عند الرجوع من السفر، ص ٢٩٨.
«١٠٩» اين حديث را بيهقى در سنن ، ج ٥ ص ٢٦١ از كعب بن مالك نقل كرده ، و مى گويد: بخارى آن را در صحيح خود از ابوعاصم و مسلم از ابوموسى به نقل از ابوعاصم ، روايت كرده است .
«١١٠» اين حديث را ابن سنى دركتاب عمل اليوم و الليلة ، ص ١٤٢ نقل كرده است .