راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٢٥ - باب اوّل در وجوب و فضيلت امر به معروف و نهى از منكر و نكوهش ترك آنها

دين و دنيا راست مى‌گردد. بنا بر اين با دلهايتان نهى از منكر كنيد و با زبانتان بگوييد و به پيشانى [بدكاران‌] بزنيد و در راه خدا از ملامت ملامتگران نترسيد. اگر پند گرفتند و به راه حقّ بازگشتند، ايرادى بر ايشان نيست، «بلكه ايراد و مجازات بر كسانى است كه به مردم ستم مى‌كنند و در زمين به ناحق ظلم روا مى‌دارند، براى آنها عذاب دردناكى است.»«٣١» و اگر پند نگرفتند و به راه حق بازنگشتند به تن خود با ايشان مبارزه كنيد و با قلبتان از آنها خشمگين باشيد. [امّا] در پى قدرت و جستجوى ثروت و براى پيروزى بر ايشان، بر آنان ستم روا مداريد تا تسليم فرمان خدا شوند و در خط طاعت درآيند.

خداى تعالى به حضرت شعيب پيامبر صلى الله عليه و آله وحى كرد كه صد هزار از قوم تو را هلاك مى‌كنم چهل هزار از بدكاران و شصت هزار از نيكان ايشان را، شعيب عليه السّلام عرض كرد:

پروردگارا! اين گروه بدكاران به جاى خود، امّا نيكان را چرا؟ خداى تعالى خطاب فرمود: چون ايشان گنهكاران را به حال خود گذاشتند و آنان را از كار زشتشان باز نداشتند و به سبب خشم من خشمگين نشدند.»«٣٢»

از امام صادق عليه السّلام است كه فرمود: «قداست ندارد آن امّتى كه در ميان آنها حقّ ضعيف از قوى بدون نگرانى و رنج باز ستانده نشود.»«٣٣»

از ابو الحسن عليه السّلام نقل شده است كه فرمود: «يا بايد امر به معروف و نهى از منكر كنيد و يا آن كه بدهاى شما بر شما گمارده مى‌شوند، پس نيكان شما دعا مى‌كنند و دعايشان مستجاب نمى‌گردد.»«٣٤»

از امام باقر و امام صادق عليهما السّلام نقل شده است: «واى بر گروهى كه اطاعت خدا را در امر به معروف و نهى از منكر نمى‌كنند.»«٣٥»

از امام باقر عليه السّلام است كه فرمود: «بد مردمانى هستند آن مردمى كه امر به معروف و نهى از منكر را عيب مى‌دانند.»«٣٦»

از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده است كه حمد و ثناى خدا را به جا آورد و گفت: «بارى كسانى كه پيش از شما بودند، به سبب گناهانى كه مرتكب مى‌شدند و عالمان دينى و دانشمندان مسيحى آنان را نهى از منكر نكردند، هلاك شدند و چون در گناهان خود