راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤١٨

بنا بر اين از خدا بترسيد و به آنچه از طرف خدا رسيده عمل كنيد خداوند با كسى خويشاوندى ندارد، محبوبترين و گرامى‌ترين بنده در نزد خدا كسى است كه از همه بندگان پرهيزكارتر و فرمانبردارتر باشد. اى جابر! به خدا سوگند جز به وسيله طاعت، تقرّب به خدا ممكن نيست، ما همراه خود حكم به برائت از آتش دوزخ را نداريم«٢٥» و كسى را بر خداوند حجّت نيست، پس هر كه فرمانبردار خدا باشد دوست ماست و هر كه خدا را نافرمانى كند، دشمن ماست و كسى جز از راه عمل و پرهيزگارى به ولايت ما نمى‌رسد».«٢٦»

از آن حضرت نقل است كه فرمود: «اى گروه شيعه، پيروان آل محمّد صلى الله عليه و آله! شما در لنگرگاه ميانه (نه اهل افراط و تفريط) باشيد تا آن كه تندرو است به سوى شما بازگردد و آن كه عقب مانده است خود را به شما رساند. مردى از انصار- به نام سعد- عرض كرد:

فدايت شوم: تندرو كيست؟ فرمود: مردمى كه درباره ما چيزى را مى‌گويند كه ما خود نمى‌گوييم، آنان از ما نيستند و ما از آنها نيستيم. عرض كرد: در درجه بعد چه كسى است؟

فرمود: كسى كه طالب خير است، خير به او مى‌رسد و پاداش خير خواهى خود را مى‌يابد.

سپس رو به ما كرد و فرمود: به خدا سوگند كه همراه ما برات آزادى نيست و ميان ما با خدا خويشاوندى وجود ندارد و ما بر خدا حجّتى نداريم و جز با طاعت به خدا تقرّب پيدا نمى‌كنيم، بنا بر اين هر كس از شما كه مطيع خدا باشد دوستى ما برايش سودمند است و هر كه نسبت به خداوند نافرمان باشد دوستى ما سودى به حال او ندارد، واى بر شما، مبادا فريفته شويد! واى بر شما، مبادا فريفته شويد!»«٢٧»