راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٩٥

هنگام ولادت آن حضرت است تا انقطاع سفارت بين او و شيعيانش در اثر وفات سفيران آن حضرت و امّا غيبت كبرا پس از نخستين غيبت آغاز مى‌شود و با قيام نظامى آن حضرت پايان مى‌پذيرد. خداى متعال مى‌فرمايد: وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا في الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ في الْأَرْضِ وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ«٤٥٩» و نيز فرموده است: وَ لَقَدْ كَتَبْنا في الزَّبُورِ من بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ.«٤٦٠» و رسول خدا صلّى الله عليه و آله فرموده است: «هرگز روزها و شبها پايان نخواهد گرفت تا آن كه خداوند مردى از اهل بيت مرا كه همنام من است بر انگيزد تا زمين را پر از عدل و داد كند همان طورى كه پر از ظلم و جور شده است». و نيز آن حضرت فرموده است: «اگر از دنيا جز يك روز باقى نمانده باشد، هر آينه خداوند آن روز را طولانى خواهد كرد تا مردى از فرزندان مرا كه همنام من است در آن روز برانگيزاند و وى دنيا را پر از عدل و داد كند چنان كه پر از ظلم و جور شده است».

به نقل از مفضّل بن عمر جعفى آورده است كه گفت: از ابا عبد الله جعفر بن محمّد عليه السّلام شنيدم كه مى‌فرمود: «وقتى كه خداى تعالى به قائم عليه السّلام اجازه قيام دهد، وى به منبر بر شود و مردم را به پيروى از خود بخواند و آنان را به خدا سوگند دهد و به قبول حقانيت خود دعوت كند و در ميان آنها به سنّت رسول خدا صلّى الله عليه و آله رفتار و مطابق عمل او عمل كند، پس خداوند جبرئيل را بفرستد تا به نزد او بيايد، جبرئيل بر حطيم (ديوار كعبه يا ما بين زمزم و ركن و مقام) فرود آيد و عرض كند: به چه چيز دعوت مى‌كنى؟ قائم عليه السّلام پاسخ او را مى‌دهد. پس جبرئيل مى‌گويد: من نخستين كسى هستم كه به تو ايمان آوردم، دستت را باز كن، دست او را مسح مى‌كند در حالى كه سيصد و ده و اندى مرد نزد او آمده و با آن حضرت بيعت مى‌كنند و در مكه مى‌ماند تا يارانش به ده هزار نفر مى‌رسند سپس‌