راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٧ - كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه

همان شكّ به خداست، سوگند به خدا كه ما هرگز به پروردگار خود شك نمى‌كنيم».«٢٨»

فصل‌

بدان كه خداى تعالى اطاعت ائمّه عليهم السّلام را بر عموم مردم واجب كرده، همان طورى كه طاعت خود و طاعت رسولش را بر ايشان واجب كرده، آن جا كه فرموده است: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا الله وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ.«٢٩» بنابر اين مردم راهى ندارند جز آن كه آنان را بشناسند و از مردم هيچگونه عذرى در نشناختن ايشان پذيرفته نيست.

هر كس آنان را شناخت مؤمن است و هر كه آنها را انكار كرد كافر و هر كه نه معرفت به ايشان داشت و نه انكار، گمراه است. دوستى ايشان ايمان، و دشمنى با ايشان كفر است و آنان گواهان خدا در ميان خلق‌اند، مطابق آيه شريفه: فَكَيْفَ إِذا جِئْنا من كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ.«٣٠» و آنان هدايت كنندگان مردمند طبق اين آيه: وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ.«٣١» و آنان واليان امر خدا و خازنان علم و منبع وحى او هستند. جبرئيل عليه السّلام رسول خدا صلى الله عليه و آله را از نامهاى ايشان و نام پدرانشان خبر داد، براستى كه درخت براى آنها سخن گفت و به وسيله عبادت ايشان، خدا عبادت شد و اگر ايشان نبودند خداوند عبادت نمى‌شد و آنان جانشينان خدا در زمينند و درهاى الهى هستند كه مردم از آن درها وارد مى‌شوند، و اگر آنان نبودند كسى خدا را نمى‌شناخت و به وسيله ايشان خداوند بر مخلوق احتجاج مى‌كند و آنان پرتو انوار الهى هستند، همانا نور امام در دلهاى مؤمنان تابنده‌تر از نور خورشيد تابان در روز است، آنان كسانى هستند كه دلهاى مؤمنان را روشن مى‌سازند و خداوند نور ايشان را از هر كس اراده كند، باز دارد و در نتيجه دلهاى ايشان تيره گردد. خداوند آنان را اركان زمين قرار داده است تا زمين اهلش را نلرزاند و براى مردمان روى زمين و كسان زير زمين حجّت ساخته و اركان و پايه‌هاى اسلام قرار داده است، آنان پيشقراولان راه هدايت‌اند كه جز به هدايت ايشان، هيچ كس نمى‌تواند هدايت كند و هيچ كس از راه هدايت‌