راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٨ - كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه
خارج نمىشود مگر به دليل كوتاهى از حق ايشان، آنان نسبت به علم و عذر و بيمى كه خدا نازل فرموده امين هستند و آنانند كه مورد حسد واقع شدهاند مطابق آيه مباركه:
أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ الله من فَضْلِهِ«٣٢»، و آنان نشانههايى هستند كه خداوند ياد كرده و فرموده است: وَ عَلاماتٍ وَ بِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ،«٣٣» مقصود از ستاره، رسول خدا صلى الله عليه و آله است و همچنين آياتى كه خداوند ياد كرده است ائمه عليهم السّلام هستند: وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ«٣٤»، و مقصود از بيم دهندگان، پيامبران مىباشند، و نيز در آيه: كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها«٣٥» منظور از آيات ائمّه عليهم السّلام هستند، همچنين ائمّه عليهم السّلام در سخن خدا راستگويان معرّفى شدهاند: وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ«٣٦» و آنان همان اهل ذكر هستند كه خداوند به پرسش از ايشان امر كرده و فرموده است: فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ«٣٧». مقصود از ذكر در اين جا رسول خدا صلى الله عليه و آله است و آنان راسخان در علمند به فرموده خداى تعالى: وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا الله وَ الرَّاسِخُونَ في الْعِلْمِ«٣٨»، و ايشان كسانى هستند كه علم به آنان داده شده است: بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ في صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ«٣٩» و ايشان باريك بينان در قول خداى تعالىاند: إِنَّ في ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ«٤٠» و مؤمنانى هستند كه اعمال بندگان در هر شب و روز چه نيكوكاران و چه بدكارانشان، بر آنان عرضه مىشود زيرا فرموده:
اعْمَلُوا فَسَيَرَى الله عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ«٤١» و آنان شجره نبوّت و سراى رحمت و كليد حكمت و كانون دانش و جايگاه رسالت، و محل آمد و رفت فرشتگان و
«٣٢» نساء / ٥٢: با اين كه مردم (به پيامبر و خاندانش ) در برابر آنچه خدا از فضلش به آنها بخشيد، حسد مى ورزند.
«٣٣» نحل / ١٦: و (نيز) علاماتى قرار داد و (شب هنگام ) به وسيله ستارگان هدايت مى شوند.
«٣٤» يونس / ١٠١، اما اين آيات و انذارها به حال كسانى كه ايمان نمى آورند (و لجوجند) مفيد نخواهد بود.
«٣٥» قمر / ٤٢: اما آنها همه آيات ما را تكذيب كردند.
«٣٦» توبه / ١١٩: و با راستگويان باشيد.
«٣٧» نحل / ٤٣: اگر نمى دانيد از اهل اطلاع سؤ ال كنيد.
«٣٨» آل عمران / ٧: در حالى كه تفسير آنها را جز خدا و راسخان در علم نمى دانند.
«٣٩» عنكبوت / ٤٩: بلكه اين كتاب آسمانى مجموعه اى از آيات روشن است كه در سينه صاحبان علم جا دارد.
«٤٠» حجر / ٧٥: در اين (سرگذشت عبرت انگيز) نشانه هايى است براى هوشياران .
«٤١» توبه / ١٠٥: عمل كنيد كه خداوند و فرستاده او و مؤمنان اعمال شما را مى بينند.