راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢١٠ - كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه

هيهات! هيهات! خردها گم گشته و عنان خويشتن‌داريها از دست رفته، عقلها سرگردان، ديده‌ها بى‌سو، بزرگان كوچك و حكيمان حيران و بردباران كم طاقت و خطيبان درمانده و عاقلان نادان و شعرا درافتاده و اديبان ناتوان‌اند و زبان سخندانان الكن از وصف شأنى از شؤون و فضيلتى از فضايل امام است همگى به عجز و ناتوانى اعتراف دارند، چگونه ممكن است تمام اوصاف امام را بيان كرد و حقيقت او را تعريف نمود يا مطلبى از امر امامت را فهميد و يا كسى را به جاى او پيدا كرد تا جاى او را بگيرد و چون او غنى باشد؟ هرگز! چگونه ممكن است و از كجا؟ در حالى كه او همانند ستاره‌اى از دسترس دستيازان و از توصيف واصفان، بالاتر است، او كجا و انتخاب بشر كجا؟ او كجا و عقلهاى بشرى كجا؟ و در كجا چون او را مى‌توان يافت؟

آيا گمان داريد كه امام در غير خاندان رسول صلى الله عليه و آله يافت مى‌شود؟ به خدا كه ضميرشان به آنها دروغ گفته و آرزوهاى باطل دارند و به گردنه‌اى بالا رفته‌اند كه سخت لغزنده و شيبدار است و آنها را به سقوط مى‌كشاند و با خردهاى درمانده و ناقص خود مى‌خواهند امام را تعيين كنند كه در اين كار جز دورى از حق بهره‌اى نبرند. خدا آنها را بكشد به كجا منحرف مى‌شوند؟ دروغى پرداختند و به گمراهى سختى افتادند و در سرگردانى فرو رفتند زيرا با چشم بينا امام [راستين‌] را ترك گفتند و شيطان اعمالشان را در نظر آنان بياراست و از راه منحرفشان ساخت، در حالى كه حق را مى‌دانستند.

از انتخاب خدا و رسول و اهل بيتش اعراض كردند و به انتخاب خودشان روى آوردند در حالى كه قرآن آنان را ندا مى‌كند: وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ و ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ الله وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكُونَ«٩» و نيز فرموده است: وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى الله وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ من أَمْرِهِمْ«١٠» و فرمود: ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ، أَمْ لَكُمْ كِتابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ، إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَما تَخَيَّرُونَ أَمْ لَكُمْ أَيْمانٌ عَلَيْنا بالِغَةٌ إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ إِنَّ لَكُمْ لَما تَحْكُمُونَ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ بِذلِكَ زَعِيمٌ، أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكائِهِمْ إِنْ كانُوا صادِقِينَ.