راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٢٠٨ - كتاب اخلاق امامان و آداب شيعه

ابراهيم خليل از خوشحالى عرض كرد: وَ من ذُرِّيَّتِي؟ فرمود: لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ«٥» بنا بر اين اين آيه تا روز قيامت امامت هر ستمگرى را باطل ساخته و آن را در ميان برگزيدگان قرار داده است، وانگهى خداى تعالى ابراهيم را شرافت داد به اين وسيله كه امامت را در فرزندان برگزيده و پاكش قرار داد و فرمود: وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ نافِلَةً وَ كُلًّا جَعَلْنا صالِحِينَ. وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إِيتاءَ الزَّكاةِ وَ كانُوا لَنا عابِدِينَ.«٦»

فرزندان ابراهيم در طول قرنهاى پياپى، همواره در امامت وارث يكديگر بودند تا اين كه خداى تعالى آن را به پيامبر ما صلى الله عليه و آله به ارث داد و فرمود: إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْراهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَ هذَا النَّبِيُّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الله وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ«٧» پس امامت مخصوص آن حضرت گشت و او به فرمان خدا و مطابق دستورى كه خدا داده بود امامت را بر عهده على عليه السّلام نهاد و سپس در ميان فرزندان برگزيده او كه خداوند به ايشان علم و ايمان ارزانى داشته، قرار گرفت چنان كه فرموده است: وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ في كِتابِ الله إِلى‌ يَوْمِ الْبَعْثِ«٨» پس امامت تا روز قيامت تنها در ميان فرزندان على عليه السّلام بر قرار است و چون پيامبرى پس از محمد صلى الله عليه و آله نيست، اين نادانان از كجا امام انتخاب مى‌كنند؟

براستى كه امامت مقام پيامبران و ميراث اوصياء است.

براستى كه امامت خلافت خدا و رسول صلى الله عليه و آله و مقام امير مؤمنان و ميراث حسن و حسين عليهما السّلام است.

براستى كه امامت زمام دين و باعث نظام مسلمين و صلاح دنيا و عزّت مؤمنان است.