كارهايش همين طور بود. و هر گاه مشكلى پيش مى‌آمد حلّ آن را به خدا واگذار مى‌كرد و از نيرو و توان خود تبرّى و از خداوند هدايت مى‌طلبيد و مى‌گفت: اللهّم ارنى الحق حقّا فاتّبعه و أرنى المنكر منكرا و ارزقنى اجتنابه و أعذنى من أن يشتبه علىّ فاتّبع هواى بغير هدى منك و اجعل هواى تبعا لطاعتك، و خذ رضا نفسك من نفسى فى عافية و اهدنى لما اختلف فيه من الحق باذنك انك تهدى [من تشاء] الى صراط مستقيم.

در بيان اخلاق و آداب غذا خوردن آن حضرت‌

پيامبر صلى الله عليه و آله هر غذايى را كه فراهم بود ميل مى‌كرد. بهترين غذا آن بود كه دستهاى زياد به طرف آن دراز شود. و چون سفره گسترده مى‌شد، مى‌گفت: «بسم الله الرحمن الرحيم اللّهم اجعلها نعمة مشكورة تصل بها نعمة الجنّة.» بيشتر اوقات كه براى غذا خوردن مى‌نشست دو زانو و دو پايش را جمع مى‌كرد همان طورى كه نمازگزار مى‌نشيند، جز اين كه زانو روى زانو و يا روى پا (يك پهلو) مى‌نشست و مى‌گفت: همانا من بنده‌ام و همچون بنده مى‌نشينم و چون بنده غذا مى‌خورم.«١٢٠»

غذاى داغ نمى‌خورد و مى‌گفت: غذاى داغ بى‌بركت است و خداوند آتش را غذاى ما قرار نداده است، غذا را سرد كنيد.«١٢١»

و از آنچه در دسترس داشت ميل مى‌كرد و با سه انگشتش غذا مى‌خورد و گاهى از انگشت چهارم كمك مى‌گرفت و هيچ وقت با دو انگشت غذا نمى‌خورد و مى‌فرمود: با دو انگشت خوردن كار شياطين است.«١٢٢»

عثمان بن عفّان پالوده‌اى براى آن حضرت آورد، مقدارى ميل فرمود، گفت: بنده خدا اين چيست؟ عرض كرد: پدر و مادرم فدايت، روغن و عسل را در ديگ سنگى‌

«١٢٠» اين حديث در باب قبلى گذشت و در كتاب مكارم ، ص ٢٦ از كتاب مواليد الصادقين ثبت است .

«١٢١» اين حديث را طبرسى در مكارم ، ص ٢٧ از مجموعه اى متعلق به پدرش به طور مرسل از امام صادق (عليه السلام) نقل كرده و طبرانى در الاوسط » به طورى كه در مجمع الزوائد، ج ٥ / ٢٠ آمده » در دو روايت نقل كرده است .

«١٢٢» اين حديث را طبرانى در الكبير » به طورى كه در الجامع الصغير آمده است » از عامر بن ربيعه نقل كرده است .