خوراك در نزد آن حضرت گوشت بود و مى‌فرمود: گوشت بر شنوايى مى‌افزايد و در دنيا و آخرت بالاترين خوراك است و اگر از پروردگارم بخواهم تا هر روز بر من گوشت بخوراند، اجابت مى‌فرمايد.«١٣٣» و آبگوشت را با گوشت و كدو ميل مى‌كرد«١٣٤» و كدو را دوست مى‌داشت و مى‌فرمود: بوته كدو، درخت برادرم يونس است.«١٣٥» عايشه مى‌گويد: پيامبر صلى الله عليه و آله همواره مى‌فرمود: عايشه! هر گاه خواستى غذايى بپزى كدوى حلوايى بيشتر بريز زيرا دل غمگين را شاد مى‌سازد.«١٣٦» آن حضرت گوشت پرنده شكارى را ميل مى‌كرد«١٣٧» ولى خود به دنبال آن نمى‌رفت و شكار نمى‌كرد و دوست داشت برايش شكار كنند و بياورند تا او ميل كند،«١٣٨» و چون گوشت تناول مى‌كرد سرش را به سوى آن خم نمى‌كرد بلكه گوشت را به سمت دهانش مى‌برد و آنگاه با دندانهاى مباركش به شدّت آن را جدا مى‌ساخت.«١٣٩» نان و روغن ميل مى‌كرد و از گوسفند، ذراع‌

«١٣٣» اين حديث را جايى نديدم جز اين كه ترمذى در الشمائل ، ص ١٢ از حديث جابر نقل كرده است كه پيامبر (صلى اللّه عليه و اله ) به منزل ما آمد، گوسفندى براى آن حضرت كشتيم ، فرمود: ((گويا اينها مى دانستند كه من گوشت را دوست دارم )) و ابن ماجه به شماره ٣٣٠٥ نقل كرده ((بالاترين خوراك مردم دنيا و اهل بهشت گوشت است .))

«١٣٤» اين حديث را مسلم در ج ٦، ص ١٢١ آورده است .

«١٣٥» نظير اين حديث را طبرسى در مكارم ، ص ٣٠ نقل كرده و در ص ٢٠١ از حديث على بن حسين (عليه السلام) به عبارت ديگرى آورده است و در صحيح مسلم ، ج ٦، ١٢١ آمده است كه حضرت كدوى حلوايى را دوست مى داشت .

«١٣٦» نظير اين حديث را برقى در محاسن ، ص ٥٢١ و در مكارم ، ص ٣٠ با همين عبارت نقل كرده است .

«١٣٧» ترمذى از حديث انس ، حديث مرغ بريان را نقل كرده و در كتاب الشمائل ، ص ١٢ مى گويد: «پيامبر (صلى اللّه عليه و اله ) گوشت (پرنده اى به نام ) هوبره را ميل مى كرد و در سنن ج ٨، ص ٢٣ نيز چنين آمده است .

«١٣٨» عراقى گويد: ظاهر حال پيامبر (صلى اللّه عليه و اله ) چنين بوده است ؛ زيرا كه خود فرمود: ((هر كس دنبال شكار برود در غفلت است .)) اين حديث را ابوداوود و نسائى و ترمذى از قول ابن عباس نقل كرده اند و اما حديث صفوان بن اميه : ((پيش از من پيامبران خدا همگى شكار مى كردند و به دنبال شكار مى رفتند)) به شدت ضعيف است و در مكارم الاخلاق طبرسى ، ص ٣٠ مطابق متن آمده است .

«١٣٩» اين حديث را طبرسى در مكارم ، ص ٣١ با همين عبارت نقل كرده است و در بعضى نسخه ها ينتهسه انتهاسا » يعنى با جلو دندانهايش مى گرفت تا بخورد » آمده است و ترمذى در سنن ، ج ٨، ص ٣١ از قول ابوهريره نقل كرده است : گوشتى آوردند؛ رانش را به آن حضرت دادند كه دوست مى داشت و او با دندانش از آن جدا مى كرد.