راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٦ - نقل دلايل طرفداران برترى عزلت

نقل دلايل طرفداران برترى عزلت‌

اين گروه به قول خداى تعالى به نقل از حضرت ابراهيم عليه السّلام استدلال كرده‌اند كه مى‌گويد: وَ أَعْتَزِلُكُمْ وَ ما تَدْعُونَ من دُونِ الله سپس فرمود: فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ من دُونِ الله وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ كُلًّا جَعَلْنا نَبِيًّا«١٩»، اعتقاد دارند كه اين همه موهبت از بركت عزلت است، اين استدلال بى اساس است چون در معاشرت كافران بجز دعوت آنان به دين فايده‌اى وجود ندارد و در صورت نااميدى از اجابت ايشان، راهى جز دورى از آنان نمى‌ماند و البته در اين جا سخن تنها راجع به معاشرت با مسلمانان و بركتى است كه در اين معاشرت وجود دارد زيرا نقل كرده‌اند كه خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله عرض شد: آيا وضو از آب سبوهاى سربسته نزد شما دلخواه‌تر است يا از آب اين آفتابه‌هايى كه مردم از آنها تطهير مى‌كنند؟ فرمود: «از آب اين آفتابه‌ها به خاطر بهره جستن از بركت دستهاى مسلمين.»«٢٠»

نقل شده است كه «چون پيامبر صلى الله عليه و آله، بيت [الله الحرام‌] را طواف كرد به سمت زمزم رهسپار شد تا از آب آن بنوشد، ناگاه ديد، خرماهايى ميان آبگيرهاى پوستى خيس شده كه مردم آن را با دستانشان مخلوط كرده‌اند و از آن مى‌خورند و مى‌نوشند، خواست از آن بنوشد، فرمود: مرا سيراب كنيد، عباس عرض كرد: اين آب خرما شربتى است كه به دست مردم درهم و مخلوط شده است اجازه نمى‌فرماييد تا شربتى پاكيزه‌تر از اين را كه در سبوى سربسته در خانه است بياورم؟ فرمود: از همين كه مردم مى‌آشامند به من بنوشانيد، من خواهان بركت دست مسلمين هستم، سپس، از آن شربت آشاميد.»«٢١»

پس در اين صورت چگونه به وسيله [لزوم‌] دورى جستن از كفّار و بتها، بر اعتزال از مسلمانان با بركت فراوانى كه در آنان وجود دارد، استدلال مى‌كنند؟!