راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٧ - نقل دلايل طرفداران برترى عزلت

و نيز به قول موسى عليه السّلام استدلال كرده‌اند: وَ إِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ«٢٢» كه آن حضرت پس از نااميدى از قومش به عزلت پناه برده است. و اصحاب كهف، گفتند: وَ إِذِ اعْتَزَلْتُمُوهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ إِلَّا الله فَأْوُوا إِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ من رَحْمَتِهِ«٢٣» ايشان را امر به عزلت كرده‌اند و پيامبر ما صلى الله عليه و آله هنگامى كه قريش او را آزردند و به او جفا كردند، از آنان كناره گرفت، و وارد شعب ابى طالب شد و به يارانش دستور داد تا از قريش دورى جويند و به سرزمين حبشه مهاجرت كنند. بعدها كه خداوند كلمة الله را بلند كرد آنان به مدينه برگشتند و به پيامبر صلى الله عليه و آله ملحق شدند. اين نيز اعتزال از كافران، پس از يأس از ايشان، است، زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله از مسلمانان و از كفّارى كه اميد اسلامشان مى‌رفت كناره گيرى نفرموده است و اصحاب كهف نيز از يكديگر كه مؤمن بودند، دورى نجستند، بلكه از كافران دورى جستند. و بحث ما تنها در كناره گيرى از مؤمنان است.

و به اين قول پيامبر صلى الله عليه و آله به عبد الله بن عامر جهنى استدلال كرده‌اند، وقتى كه عرض كرد: «يا رسول الله، نجات و رستگارى چيست؟ فرمود: آن كه خانه‌ات را فراخ كرده باشى، دينت را محكم نگه داشته باشى و بر گناه خود اشك بريزى.»«٢٤»

روايت شده است كه به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كردند: «كدام يك از مردم از همه برتر است؟ فرمود: مؤمنى كه با جان و مالش در راه خدا جهاد كند. عرض شد: بعد از او چه كسى برتر است؟ فرمود: مردى كه در درّه‌اى از درّه‌هاى كوهستانى گوشه گرفته، پروردگارش را عبادت مى‌كند و شرّ خود را از مردم دور كرده است.»«٢٥»

آن حضرت فرمود: «همانا خداوند بنده پرهيزگار و بدور از انظار ديگران و بى‌نياز [از مردم‌] را دوست مى‌دارد.»«٢٦»