راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٠٣ - باب سوم در باره آنچه مسافر بايد بياموزد
مانعى ندارد.»«١٤»
در روايت صحيح از معاوية بن عمّار از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «باكى نيست كه در سفر انسان نماز را در حال رفتن بخواند و اشكالى ندارد اگر نماز شبش را كه از او فوت شده، روز در حال رفتن رو به قبله كند و همان طور كه راه مىرود قضايش را بخواند. و هر گاه خواست ركوع برود، رو به قبله كند و ركوع و سجود را انجام دهد سپس راه برود.»«١٥»
در روايت صحيح از حمّاد بن عثمان از امام كاظم عليه السّلام نقل شده است كه «درباره مردى كه نماز نافله مىخواند در حالى كه روى مركبش بين شهرها حركت مىكند، سؤال شد. فرمود: اشكالى ندارد.»«١٦»
در روايت صحيح از عبد الرحمن بن حجاج از آن حضرت نقل است كه مىگويد: «در باره نماز نافله در وطن، بر پشت مركب پرسيدم هر گاه پگاه از كوفه خارج شدم و يا در شهر كوفه شتابان در پى كار بودم [چه كنم؟] فرمود: اگر شتابزده بودى و نتوانستى از مركب پياده شوى و مىترسى كه اگر سواره نماز را نخوانى فوت شود، سواره بخوان، اگر نه نماز خواندنت روى زمين نزد من پسنديدهتر است.»«١٧»
در روايت صحيح از عبد الرحمن بن ابى عبد الله به نقل از امام صادق عليه السّلام آمده است كه مىفرمايد: «روى مركب كسى حق ندارد نماز واجب را بخواند مگر مريض كه مىبايد رو به قبله باشد و به قرائت فاتحة الكتاب اكتفا كند و در نماز واجب بر هر چه ممكن باشد صورتش را بنهد و در نماز نافله اشاره مخصوصى بكند.»«١٨»
در روايت صحيح از جميل بن دراج از آن حضرت نقل شده كه مىگويد: شنيدم كه مىفرمود: «رسول خدا صلى الله عليه و آله نماز واجب را در يك روز گل آلود و بارانى در كجاوه خواند.»«١٩»
در روايت موثّقى از عبد الله بن سنان از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه مىگويد: «عرض
«١٤» التهذيب ، ج ١، ص ٣٢٠.
«١٥» التهذيب ، ج ١، ص ٣١٩.
«١٦» التهذيب ، ج ١، ص ٣١٩.
«١٧» التهذيب ، ج ١، ص ٣٢٠.
«١٨» التهذيب ، باب صلاة المضطر ص ٣٤٠، و استبصار، ج ١، ص ٢٤٣.
«١٩» التهذيب ، ج ١، ص ٣٢٠.