است. [١] و هم چنين عياشى در تفسير خود از ابى بصير روايت كرده از حضرت باقر (ع) در روايت زراره در تفسير آيۀ شريفۀ «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ» [٢] كه آن حضرت فرموده «عدتها حيضتان». [٣]

و اما دلايل قول مفيد و اتباع او: پس همان صحيحۀ زراره است به ضميمۀ حسنۀ زراره كه گذشتند. و بر اين وارد است كه تفسير مطلق «قرء» در اخبار موجب ارادۀ طهر در خصوص اينجا نمىشود. زيرا اقوى اين است كه قرء مشترك لفظى است ميان طهر و حيض. پس تفسير آن على الاطلاق به احدهما غير ظاهر الوجه است. و اين قرينۀ اين است كه مراد در اين تفسيرها تفسير لفظ قرئ است كه در آيۀ «ثَلٰاثَةَ قُرُوءٍ» وارد شده است. و تفسير آن به طهر در آنجا مستلزم ارادۀ آن نيست در اينجا. و مجرد سياق حديث و قرينۀ مقام در حسنۀ زراره كه دلالت دارد بر ارادۀ طهر، مقاومت نمىكند با احاديث معتبرۀ متعدده، يعنى صحيحۀ اسماعيل بن الفضل، و امثال آن. پس ترجيح با قول شيخ است. چنانكه احتياط هم مقتضى آن است.

و اما باقى اقوال- كه يكى اعتبار يك حيض است، و يكى اعتبار يك حيض و نيم-:

هر چند به مقتضاى قول اول احاديث معتبرۀ بسيار هست. [٤] و بر طبق ثانى هم حديث صحيح هست. [٥] لكن چون مقاومت نمىكنند با ادلۀ مشهور، لازم است تأويل آنها، يا طرح آنها.

و اما جواب از مسأله ثانيه: پس عدّۀ آن چهل و پنج روز است. و خلافى در آن نيست، و جمعى دعوى اجماع بر آن كردهاند. و اخبار هم دلالت دارد بر آن. [٦] و فرقى ما بين آزاد و كنيز نيست، و ظاهرا خلافى در اين هم نباشد.

٣١٩ و ٣٢٠: سؤال:

زيد زينب را به عقد دائمى خود در آورده و دخل نموده. و متعاقدين را يقين حاصل بود كه زينب خالى از مانع و مطلقه به طلاق صحيح است. و ناكح قبل از عقد از زوج اول زينب استماع نمود «من زينب را مطلقه ساختهام». و چندى

[١] بحار: ج ١٠٣ ص ٣١٥ ح ٢٠.

[٢]- آيۀ ٢٤ سورۀ نساء- وسائل ج ١٤، ابواب المتعة، باب ٢٣ ح ٦.

[٣]- آيۀ ٢٤ سورۀ نساء- وسائل ج ١٤، ابواب المتعة، باب ٢٣ ح ٦.

[٤]- وسائل: ابواب المتعة، باب ٢٢ ح ١ و ٤ و ٦ و ٧.

[٥]- وسائل: ج ١٥، ابواب العدد، باب ٥٢ ح ١. و باب ٥٣ ح ٢.

[٦]- وسائل: ج ١٤، ابواب المتعة، باب ٢٢.