جامع الشتات في أجوبة السؤالات - القمّي، الميرزا أبو القاسم - الصفحة ٣٩٨ - مطلب سوم بعد از آن كه عدم لحوق ولد ثابت شد

مىشود به زوجيت اولى. [١]

٢٢٧: سؤال:

هر گاه در طهر مواقعه طلاق گفته باشد و بعد از آن صيغۀ متعه جارى شده باشد، چه صورت دارد؟.

جواب:

طلاق باطل است و صيغۀ متعه اعتبار ندارد.

٢٢٨: سؤال:

هر گاه كسى متعه داشته باشد و آن مرضعه باشد، و مدتش نيز باقى باشد. و خواهد كه تتمۀ مدت را به او ببخشد، به عقد جديد او را متعه نمايد. آيا عدّه از براى او هست يا نه؟ و هم چنين هر گاه مرضعه نباشد و من تحيض باشد، چه از براى زوج خود يا غير؟. و ايام مدت عدۀ متعه چند يوم است؟. و هم چنين هر گاه مدت تمام شده باشد و زوج يا غيره ثانيا خواهد او را متعه كند؟.

جواب:

متعه را عدّه به جهت زوج خود در كار نيست هر گاه خواهد ثانيا متعه كند يا به عقد دوام بگيرد، خواه مدتش منقضى شده باشد يا آن كه تتمۀ مدت را به او بخشيده باشد، و خواه مرضعه باشد و خواه غير مرضعه، و خواه «ذات اقراء» باشد يعنى بالفعل «حيض بين» باشد يا در سن «من تحيض» باشد و حيض نبيند. و اما غير زوج او را عقد نمىتواند كند، الّا بعد از انقضاى عده، نه به دوام و نه به تمتع. و امّا عدۀ متعه: اگر در سن «من تحيض» باشد و حيض نبيند چهل و پنج روز است و اگر حيض مىبيند، در مسأله اختلاف بسيار است، و احوط آن است كه دو حيض بيند بعد از دست بر داشتن. پس اگر در حال حيض باشد كه مدت تمام شود، آن حيض را اعتبار نكند. بلكه بايد دو حيض بعد از آن ببيند. و اللّٰه العالم.

٢٢٩: سؤال:

زيد صبيۀ خود را در غيبت او به پسر عمرو شوهر داده. در حال صبيۀ مذكوره مىگويد كه راضى نيستم. و در وقت عقد تخمينا نه سال داشته. و الحال صبيۀ مذكوره مىگويد من در وقت عقد از نه سال زيادتر داشتم و راضى نيستم. آيا عقد صحيح است به اذن پدر تنها؟ يا نه؟.

جواب:

از لفظ سائل ظاهر مىشود كه تخمين بودن نه سال در نزد سائل متعين است، نه در نزد پدر. و ظاهر سؤال هم دعوى است يعنى زوج مدعى صحت است، و زوجه مدعى فساد. و تكيۀ زوجه در فساد اين است كه «من بالغه و رشيده بودهام و پدرم

[١]: براى دريافت شرح و بيان جزييات اين مسأله رجوع كنيد به مسألۀ شماره ٢٢٠ از همين مجلد.