عروس و زوجات خود خريدارى نموده، و به ايشان هر يك داده باشد. و بعضى آنها پوشيده باشند و بعضى ديگر نپوشيده باشند، و صغيرى هم از زيد باقى مانده باشد. در اين صورت رخوت مزبوره تعلق به ايشان دارد كه به جهت ايشان گرفته است و تسليم نموده است-؟ يا اين كه بايد بين الورثة قسمت كرد؟.

جواب:

رخوت مزبوره مال ورثه است. هر يك به قدر رسد مىبرند. مگر اين كه تمليك آن را به ثبوت شرعى برسانند. و اللّٰه العالم.

١٨٩: سؤال:

زيد قدرى زمين املس در نكاح زينب نموده، و قيد و شرط اشجارى ننموده است. و زيد قدرى اشجار پيش از آن كه زمين مزبور را در نكاح زينب كند به عمل آورده بوده است. و قدرى اشجار هم بعد از آن كه زمين را در نكاح كرده است، به عمل آورده است. و زينب هم هر گز اظهار ننموده است كه من رضا هستم كه اشجار در اين زمين به عمل بياورى، يا رضا نيستم. آيا بعد از فوت زيد زينب مىتواند ادعا بكند به ورثۀ زيد در خصوص اشجار يا نه؟

جواب:

هر گاه زمين را داخل صداق كرده و قيد اشجارى نكرده، اشجار داخل نيست، و اشجارى كه بعد غرس شده هر گاه از براى زن غرس نكرده و به او نبخشيده است مال ورثه است. بلى هر گاه اذن نداده به اين نحو كه شوهر را مرخص كرده باشد در غرس اشجار به جهت خود بى اجرت و عوض، در اين صورت مىتواند دعوى اجرت المثل ايام گذشته بكند و اشجار مال ورثه است. و در صورت مزبوره زينب مىتواند كه بگويد اشجار را از زمين او بكنند و زمين را هموار كرده به او رد كنند. و اللّٰه العالم.

١٩٠: سؤال:

ادخال بعض حشفه در فرج زن شوهر دار باعث وجوب غسل و تحريم ابدى مىشود يا نه؟ و فرقى ما بين قبل و دبر هست يا نه؟

جواب:

فرقى ما بين قبل و دبر نيست. و تا ختنه گاه اگر داخل نشود نه غسل واجب مىشود و نه تحريم ابدى. و هر گاه تا ختنه گاه مرد داخل فرج زن شد باعث وجوب غسل و تحريم ابدى مىشود. مراد از التقاء ختانين كه در احاديث و كلام فقها است همان غايب شدن ذكر است در فرج تا حد ختنه گاه. و اللّٰه العالم.

١٩١: سؤال:

شير بهائى كه متعارف است كه مىگيرند- به اين نحو كه كسى مىآيد به خواستگارى دختر شخصى، آن شخص قبول مىكند به شرط اين كه مثلا پنج تومان بدهد به آن شخص. و گاه است كه اين را مادر مىگيرد، يا برادر، يا عمو، يا غير اينها-