بالاترين نمره را هم مى دهند همچنين اگر از اين منكران بخواهيد كه دليل شما براى نفى آن ذات اقدس ربوبى كه بزرگترين مغزها و دلهاى بشرى آن را دريافته است ، چيست براى شما هيچ پاسخى جز اين كه « من آن موجود را نمى بينم » ندارد . حقيقت اينست كه بشر در هيچ موقعيتى مانند اين موقعيت ، دچار فراموشكارى عمدى و ويرانگر نمى شود . زيرا با اين كه او به وجود روابط ضرورى حاكم در قوانين عالم هستى كه قابل ارتباط با حواس نيستند و در علوم بطور عام جلوه مى كنند ، با كمال قاطعيت معتقد است ، در اين مورد مى گويد : چون او را نمى بينم ، پس وجود ندارد اگر همين قضيه را كه منكر مى گويد : « خدا وجود ندارد » مورد تحليل قرار بدهد ، خواهد ديد كه آنچه را بعنوان خدا نفى مى كند ، اگر يك مفهوم ساختگى ذهن خود او و امثال او است ، تلاش و فعاليت مغزى براى نفى چنين مفهومى بيهوده ترين كاريست كه انجام داده است ، زيرا واقعيت نداشتن چنان مفهومى بقدرى بديهى است كه نيازى به قضيه سازى و استدلال و اثبات ندارد ، و اگر آنچه را كه بعنوان خدا نفى مى كند ، حقيقتى است كامل مطلق فوق وابستگىها ، بىنياز از علت ، فوق هر چيزى كه بعنوان مانع از وجود او تصور شود ، [ همان خدايى كه انبياء ، اولياء و حكماى بزرگ و فطرتهاى پاك آنرا دريافته‌اند ، ] محال است چنين مفهومى در درون كسى دريافت شود و بتواند در وجود آن ترديدى داشته باشد يا آنرا منكر شود . لذا قاطعانه مى گوييم تاكنون هيچ منكر و مرتدّى در طول تاريخ پيدا نشده است بلكه نمى تواند پيدا شود كه مفهوم حقيقى خدا را دريافت نمايد و آن را مورد انكار يا ترديد قرار بدهد بدانجهت كه ما در اين مبحث در صدد تفصيل و تكميل و اثبات خدا نيستيم ، لذا تنها به ذكر اسامى براهينى كه براى اثبات خدا آورده شده و همهء آنها قانع كننده است ، قناعت مى كنيم : ١ - برهان عليت .
٢ - برهان وابستگى آنچه كه عرضى است به ذات مستقل . ٣ - برهان حركت . ٤ - برهان احساس تكليف برين . ٥ - برهان محال بودن دور و تسلسل . ٦ - برهان وجوبى يا كمالى .