الجاثية آيه ٢٢ و الاحقاف آيه ٣ .
تأكيد خداوند متعال در ١٠ مورد از قرآن كريم در بارهء حق بودن آفرينش ( واقعيت شايسته وجود ) شديدترين تذكر است باين كه بشر بايد بداند كه در جهانى زندگى مى كند كه بر مبناى حق آفريده شده است . بنا بر اين ، نمى تواند وجود او كه قطعاً از نظر كرامت و حيثيت و عظمت ، شايستگى برترى بر همهء جهان كيهانى دارد ، لغو و عبث و بيهوده باشد .
و در سورهء الانبياء آيه ١٦ مى فرمايد : ( وَما خَلَقْنَا السَّماءَ وَالأَرْضَ وَما بَيْنَهُما لاعِبِينَ ) ( ما آسمان و زمين را براى بازيگرى نيافريديم و در سورهء الدخان آيه ٣٨ همين مطلب آمده است با اين تفاوت كه بجاى « آسمان » آسمانها فرموده است . باضافه اين آيات كريمه ، آيات ديگرى در قرآن آمده است كه هدفدار بودن وجود آدمى را در اين دنيا با كمال صراحت اثبات مى نمايد . از آن جمله : ( أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَأَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ ) [ المؤمنون آيه ١١٥ ] ( آيا گمان كرديد كه ما شما را بيهوده آفريديم و شما به سوى ما نخواهيد برگشت . ) در موارد ديگر با اشكال مختلف مسير حركت انسان را از حكمت و مشيت خداوندى شروع و بازگشت به طرف خدا را تذكر داده است . از آن جمله - ( كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ ) ( همهء نفوس مرگ را خواهند چشيد سپس به سوى ما بر مى گرديد . ) ( الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا ) [ البقرة ] ( ما از آن خداييم و به سوى او بر مى گرديم ) ( فَلْيَنْظُرِ الإِنْسانُ مِمَّ خُلِقَ . خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ . يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرائِبِ ) [ الطارق آيه ٥ تا ٧ ] ( پس بنگرد انسان به آن چه كه از آن خلق شده است . او از آبى جهنده آفريده شده . اين آب از ميان استخوانهاى پشت و استخوانهاى سينه بيرون مى آيد . ) [١] ( هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ يُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوا أَشُدَّكُمْ ثُمَّ لِتَكُونُوا شُيُوخاً وَمِنْكُمْ مَنْ يُتَوَفَّى مِنْ قَبْلُ وَلِتَبْلُغُوا أَجَلًا مُسَمًّى وَلَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ )

[١] در توضيح مِنْ بَيْنِ الْصُّلْبِ وَالتَّرائِبِ ، مطالب متعددى گفته شده است كه ما در اين مورد به آنها نمى پردازيم .