ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٩١ - ترجمهء خطبهء صد و چهل و هفتم

در نزد اهل آن زمان ، كالايى كسادتر از قرآن وجود نخواهد داشت - اگر حق خواندن آن ، ادا شودو متاعى با رونقتر از كتاب الهى نخواهد بود - اگر از معانى و حقائق خود منحرف شودو در آن روزگار هيچ چيزى ناشناخته تر از معروف [ يا زشتتر از نيكو ] و شناخته تر از ناشناخته [ يا نيكوتر از زشتىها وجود نخواهد داشتدر آن زمان ، آنان كه كتاب الهى را معتقد و آن را با خود داشتند ، آن را دور خواهند انداخت و حافظانش آنرا فراموش خواهند كرد [ يا خود را به فراموشكارى خواهند زد ] در آن موقع ، كتاب و مدافعان و معتقدان و عمل كنندگان بآن مطرود و مهجور از جامعه گشته و دو همدم در يك مسير خواهند بودكه هيچكسى پناه بآن دو نخواهدداددر آن روزگار كتاب خداوندى و معتقدان و عملكنندگان بآن ، در ميان مردم ، ولى از آنان نخواهند بودو با آنان ديده خواهند شد ولى با آنان نيستندزيرا گمراهى با هدايت توافق و هماهنگى ندارند ، اگر چه كنار يكديگر ديده شونددر آن هنگام مردم به پراكندگى و جدايى از يكديگر ، متفق مى شوندو براى بدست آوردن اتفاق و اجتماع از يكديگر جدا و پراكنده اندگويى آنان هستند كه پيشوايان قرآنند ، نه اين كه قرآن پيشواى آنان باشدنمانده است از قرآن در ميان آنان مگر نامى از قرآنو نمى شناسند از آن كتاب الهى مگر خط و حروف نوشته شده آنو آنان پيش از آن زمان عذابهايى بر مردمان صالح وارد كردندو سخنان راست آنان را افتراء بخدا تلقى كردندو [ آن نابكاران ] كيفر گناه را به كار نيك و داراى ثواب قرار دادندو جز اين نيست كسانى كه پيش از شما به هلاكت رسيدند بجهت آمال و آرزوهاى دور و درازى بود كه در سر داشتند و ناپديد شدن مرگ از ديدگاهشانتا آن گاه كه آنچه بآنان وعده داده شده بود بر سرشان تاخت - آن موعودى كه پوزش خواهى از آن مردودو توبه در آن هنگام بىاثرو حادثهء كوبنده و عذاب سخت وارد شده است .
پند مردم