ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٣٦ - خداوندا ، پروردگارا ، از جايگاههاى معمولى زندگى بدر آمده رو ببارگاه تو آمده ايم ما را مأيوس و نوميد برمگردان

تجعلنا من القانطين ، و لا تهلكنا بالسّنين . و لا تؤاخذنا بما فعل السّفهاء منّا يا أرحم الرّاحمين ( خداوندا ، از زير پوششها ( مساكن ) و آشيانه‌هاى خود بيرون آمده و در حالى كه چارپايان و فرزندان ما همگى در اضطراب و ناله و فرياد بودند ، بسوى تو پناه آورديم .
پروردگارا ، در اين تلاش و پناهندگى ، طمع در رحمت تو داريم و اميد در كرامت نعمت تو بسته‌ايم و از نقمت و عذاب تو ترسانيم . خداوندا ، ما را از بارانت سيراب فرما و ما را از نا اميدان از لطف و عنايتت قرار مده و ما را با خشكسالى هلاك مفرما . و ما را به كردار زشت نابخردان مؤاخذه مفرما ، اى خداوند ارحم الراحمين ) [١] خداوندا ، پروردگارا ، از جايگاه‌هاى معمولى زندگى بدر آمده رو ببارگاه تو آمده ايم . ما را مأيوس و نوميد برمگردان امير المؤمنين عليه السلام در خطبهء ١١٥ نيايش خود را در موقع استسقاء چنين بيان مى كند : « خداوندا ، نباتات كوههاى ما از خشكسالى افسرده و خشكيده‌اند ، و خاك تيره

[١] آيهء ١٥٥ از سورهء الاعراف كه در باره هلاك شدن آن عده از بنى اسرائيل است كه خواست رويت خدا را از حضرت موسى عليه السلام نموده بودند . حضرت موسى عليه السلام در مقام نيايش با خدا چنين عرض مى كند كه أ تهلكنا بما فعل السّفهاء منّا ( آيا ما را بسبب كردار نابخردان ما ، هلاك مى نمايى ) در اين مورد نبايد توهم كرد كه خداوند متعال بيگناهان را به كردار گنهكاران مؤاخذه مى نمايد ، زيرا اين نوعى ظلم است كه خداوند هرگز و بهيچ وجه و با هيچ مقدار آن را انجام نمى دهد . بنا بر اين ، بايد با نظر به آيه ٢٥ از سورهء الانفال ( وَاتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً ) ( به ترسيد از آن فتنه اى كه تنها دامن ستمكاران شما را نمى گيرد ) بگوييم : كسانى كه مشمول فتنه يا عذاب الهى گشته‌اند بدون اين كه در ظلم و معصيت بطور مستقيم شركت داشته باشند ، مردمانى بوده‌اند كه در مقدمات آن فتنه و بروز آثار ستمكارى مى توانستند خود را كنار بكشند . و مى توان گفت كه آثار وضعى بعضى از گناهان كبيره بقدرى فراگير است كه حتى ممكن است دامن بىگناهان را هم بگيرد ، نهايت امر مانند قوانين حاكم در طبيعت است كه موجب سقط جنين و زلزله و آتشفشانى مى گردد و بدون تفاوت ميان گنهكار و بىگناه طومار زندگى همه آنان را در مى نوردد و چون خداوند سبحان عادل و ارحم الراحمين است ، بيگناهان را پس از مرگ مورد لطف و عنايت خود قرار مى دهد .