پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٤ - نكته جهان ناپايدار

اى دل عبث مخور غم دنيا را

فكرت مكن نيامده فردا را!

بشكاف خاك را و ببين آنگه‌

بى‌مهرى زمانه رسوا را

اين دشت خوابگاه شهيدان است‌

فرصت شمار وقت تماشا را

از عمر رفته نيز شمارى كن‌

مشمار جدى و عقرب و جوزا را

اين جويبار خرد كه مى‌بينى‌

از جاى كنده صخره صمّا را

آموزگار خلق شديم امّا

نشناختيم خود الف و با را

بت ساختيم در دل و خنديديم‌

بر كيش بد برهمن و بودا را

در دام روزگار ز يكديگر

نتوان شناخت پشّه و عنقا را

اى باغبان سپاه خزان آمد

بس دير كشتيم اين گل رعنا را [٢]