پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٨ - در شبهات چه بايد كرد؟

تفسيرهاى مختلف، در اينجا بايد چه كار كرد؟

جواب اين سؤال را قرآن مجيد به روشنى داده است و آن اين كه در اين گونه موارد، بايد به سراغ محكمات آيات و روايات رفت و در پرتو آيات و رواياتى كه با صراحت حقايق را بيان كرده، موارد مشتبه را تفسير كرد و از اين امتحان الهى كه به وسيله آيات و روايات متشابه است، سربلند بيرون آمد.

در امور زندگى انسان نيز همانند آيات قرآن، محكمات و متشابهات وجود دارد، مثلا ما از دوستمان حركت مشكوكى مى‌بينيم كه مى‌توانيم براى آن تفسير خوب يا بدى كنيم، در حالى كه ساليان دراز امتحان صداقت خود را در كارهاى مختلف و حوادث گوناگون داده است، اين حسن سابقه جزء محكمات است و آن حركت مشكوك از متشابهات كه به وسيله محكمات تفسير مناسب مى‌شود.

سپس به سراغ روش دشمنان خدا مى‌رود و مى‌فرمايد: «امّا دشمنان خدا، دعوت كننده آنان در شبهات) همان ضلالت، و راهنماى آنان، كوردلى است، «و أمّا أعداء اللّه فدعاؤهم فيها الضّلال و دليلهم العمى‌، براى پيمودن هر راه انگيزه حركتى لازم است و راهنمايى و درست در اينجا است كه اولياء اللّه و اعداء اللّه از هم جدا مى‌شوند».

اولياء اللّه انگيزه‌اى جز يقين به خدا و قيامت ندارند و راهنمايى جز وحى و نبوت در حالى كه انگيزه دشمنان خدا عوامل مختلف گمراهى، مانند هواى نفس و وسوسه‌هاى شياطين جنّ و انس است، و راهنمايى جز كوردلى، براى آنان وجود ندارد.

به همين دليل گروه نخست به سعادت جاويدان مى‌رسند و به مصداق‌ «أَلا إِنَّ أَوْلِياءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ» ... «لَهُمُ الْبُشْرى‌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ» [١]، آگاه باشيد! دوستان خدا نه ترسى دارند و نه غمگين مى‌شوند (گذشته و آينده آنان، هر دو روشن و اميد بخش است.) ... هم در زندگى دنيا شاد و

[١] سوره يونس، آيه ٦٢ و ٦٤.