پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٠ - ٢- چرا معاويه «مهدور الدّم» بود؟

اجتهاد، همه اين جنايات را توجيه كنند و واقعيات را انكار نمايند مطلب ديگرى است! در حديث معروفى كه از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل شده مى‌خوانيم كه خطاب به على عليه السّلام فرمود: «يا على حربك حربى و سلمك سلمى، [١] «اى على! جنگ با تو جنگ با من است و صلح با تو صلح با من» و مى‌دانيم كه جنگ با رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم موجب كفر بود و چنان كسى كافر حربى محسوب مى‌شد كه خون او مباح است.

و نيز در حديث ديگرى آمده است كه: «ابن عباس هنگامى كه چشمش نابينا شده بود از كنار گروهى گذشت از آنها سخن مبهمى شنيد. به راهنماى خود گفت اينها چه مى‌گفتند؟ گفت: على عليه السّلام را سب مى‌كردند. گفت: مرا به سوى آنها برگردان. هنگامى كه برگشت به آنها گفت كداميك از شما خداوند متعال را سب مى‌كنيد؟ گفتند: سبحان اللّه! كسى كه خداوند را سب كند كافر مى‌شود. گفت:

كداميك از شما رسول خدا را سب مى‌كنيد؟ گفتند: سبحان اللّه! هر كه سبّ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كند كافر مى‌شود. گفت كداميك از شما سب على بن ابى طالب مى‌كنيد؟

گفتند: اين كار را كرده‌ايم. ابن عباس گفت: من خدا را به شهادت مى‌طلبم و گواهى مى‌دهم كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شنيدم كه مى‌فرمود: «من سبّ عليّا فقد سبّني و من سبّني فقد سبّ اللّه عزّ و جلّ و من سبّ اللّه اكبّه اللّه على منخريه في النّار»، «كسى كه على را دشنام گويد مرا دشنام گفته و كسى كه مرا دشنام گويد خدا را دشنام گفته و كسى كه خدا را دشنام گويد خدا او را به رو در آتش دوزخ مى‌افكند». ابن عباس بعد از پايان اين سخن راه خود را پيش گرفت و رفت و به راهنماى خود گفت: گوش كن ببين چه مى‌گويند. گفت: چيزى نگفتند.

ابن عباس گفت: هنگامى كه اين سخن را به آنها گفتم قيافه‌هاى آنها را چگونه ديدى؟ او در جواب اين شعر را خواند: