پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩ - سرمايههاى مردمى

امكانات مادّى خود، پيوندهاى محبّت و دوستى با خويشاوندان خويش را محكم سازد تا در برابر حوادث و طوفان‌هاى سخت تنها نماند.

درست است كه نيكى به ديگران، نيز آثارى را دارد كه الإنسان عبيد الإحسان، ولى بى‌شك، بستگان انسان، نسبت به اين امر، اولويت دارند، علاوه بر اين، زمينه‌هاى محبّت، در آنها، آماده‌تر است.

اين نكته قابل توجّه است كه اگر اين دستور اجرا شود، در حقيقت، در تمام سطح جامعه، با محروميت‌ها، مبارزه خواهد شد، زيرا، در هر قبيله و فاميلى، معمولا افراد متمكّنى وجود دارند كه اگر آنها به خويشاوندان خود برسند، مشكلات در سطح عموم حل خواهد شد. به خصوص اين كه هم شناخت انسان نسبت به افراد محروم فاميل خود بيشتر است و هم پذيرش آنها بر آنان گواراتر.

امام عليه السّلام در نامه‌اى به امام حسن مجتبى عليه السّلام سخن جامعى در اين زمينه بيان فرموده، و فايده توجّه به اقوام و بستگان را چنين شرح مى‌دهد: «و أكرم عشيرتك! فإنّهم جناحك الّذى به تطير و أصلك الّذي اليه تصير و يدك الّتي بها تصول، قبيله و بستگانت را گرامى دار! زيرا آنها، بال و پر تو هستند كه به وسيله آن، پرواز مى‌كنى، و اصل و ريشه‌ات هستند كه به آن، باز مى‌گردى، و دست و بازوى تو هستند كه با آن، به دشمن حمله مى‌كنى» [١].

حضرت سپس به سراغ دليل لطيف ديگرى مى‌رود و افراد متمكّن را از اين طريق، به انجام كمك‌هاى مالى نسبت به همه، ترغيب مى‌كند. او مى‌فرمايد: «نام نيكى كه خداوند (در سايه نيكوكارى و محبّت) به انسان عطا مى‌كند، از ثروتى كه به هر حال، براى ديگران به ارث مى‌گذارد، بهتر است (كه اين ثروتى است معنوى و ماندگار، و آن جيفه‌اى مادّى و فرّار)، (و لسان الصّدق يجعله اللّه للمرء فى النّاس خير له من المال يرثه غيره).

[١] پايان نامه ٣.