پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٥ - در شبهات چه بايد كرد؟

و إنّما سمّيت الشّبهة شبهة لأنّها تشبه الحقّ: فأمّا أولياء اللّه فضياؤهم فيها اليقين و دليلهم سمت الهدى و أمّا أعداء اللّه فدعاؤهم فيها الضّلال و دليلهم العمى فما ينجو من الموت من خافه، و لا يعطى البقاء من أحبّه.

ترجمه‌

شبهه، تنها از اين جهت شبهه ناميده شده است كه شباهتى به حق دارد (هر چند در واقع باطل است)، امّا دوستان خدا در برابر شبهات نور و چراغ راهشان يقين است و دليل راهنماى آنها سمت و مسير هدايت. و امّا دشمنان خدا، دعوت كننده آنان در شبهات همان ضلالت و راهنماى آنها كور دلى است، آن كس كه از مرگ بترسد، (هرگز به خاطر اين ترس) از مرگ رهايى نمى‌يابد و آن كس كه بقا را دوست دارد به او بقا نمى‌دهند.

شرح و تفسير

در شبهات چه بايد كرد؟

از پاره‌اى از منابع استفاده مى‌شود كه اين بخش از خطبه بالا ناظر به داستان طلحه و زبير و جنگ جمل است، چرا كه در آن جنگ گروهى از مردم را گرفتار شبهه و به پيمان شكنى و قيام بر ضدّ حق دعوت كردند.

از عوامل شبهه كشانيدن پاى همسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به ميدان جنگ و طرح‌